سلام به رفقای اهل دل و پایه ثابت های ستون حواشی مجله بت فوروارد. تو دنیای فوتبال همیشه اتفاقاتی میفته که آدم نمیدونه باید بهش بخنده یا تعجب کنه. وقتی سرنوشت صعود یک تیم به بازی های دیگه گره میخوره همیشه باید منتظر سورپرایزهای دقیقه نودی بود. امروز تو ستون حواشی قراره بریم سراغ همون صد و سی و پنج ثانیه معروف و داستان حذف ایران از جام جهانی که نشون داد تو مستطیل سبز هیچکس قرار نیست به خاطر یک تیم دیگه منافع خودش رو به خطر بندازه و کلاه خودش رو سفت نچسبه.
سرنوشتی که به ساق پای دیگران گره خورد
حذف ایران
تیم ملی فوتبال ایران با کسب سه امتیاز از سه مسابقه کارش رو به اما و اگر و جدول تیم های سوم کشونده بود. توی بازی آخر جلوی مصر یک نبرد پر افت و خیز شکل گرفت که آخرش با تساوی یک بر یک تموم شد. تو اون بازی مهدی طارمی یه پنالتی حساس رو خراب کرد و تیرک دروازه مصری ها هم لرزید. اما اوج حاشیه اونجا بود که گل شجاع خلیل زاده تو واپسین لحظات بازی به دلیل آفساید میلی متری رد شد. جالب اینجاست که خلیل زاده بعد از اون گل جوری رگ گردنش متورم شده بود و جلوی دوربین ها شادی میکرد که انگار جام رو دادن دستش اما چند ثانیه بعد با تکنولوژی ویدئویی همه چیز دود شد و هوا رفت. با این تساوی ایران نتونست مستقیم صعود کنه و باید منتظر لغزش بقیه رقبا میموند.
اما نتایج بقیه گروه ها هم یکی پس از دیگری علیه ایران رقم خورد. ازبکستان با وجود اینکه گل اول رو به کنگو زده بود تو دقایق آخر نیمه دوم کامبک خورد و بازی رو سه بر یک واگذار کرد تا کنگو با چهار امتیاز صعود کنه. غنا هم تلاش زیادی کرد تا جلوی کرواسی برگرده اما آخرش دو بر یک باخت تا کارلوس کی روش هم نتونه به تیم سابقش کمکی بکنه. در نهایت همه چیز به مسابقه پر هیجان الجزایر و اتریش ختم شد. جایی که هر نتیجه ای جز تساوی میتونست ایران رو راهی مرحله حذفی کنه اما منطق فوتبال مسیر دیگه ای رو انتخاب کرد.
سقوط ۱۳۵ ثانیه ای و منطق بی رحم جدول
حذف ایران
طرفدارای تیم چشم انتظار یک برنده تو بازی الجزایر و اتریش بودن. بازی تا دقیقه شصت با تساوی دو بر دو پیش میرفت و حدود سی دقیقه کاملا آرام و کم هیجان دنبال میشد چون این نتیجه صعود هر دو تیم رو تضمین میکرد. اما هیجان اصلی از دقیقه نود و سه شروع شد. ریاض محرز ستاره الجزایر یه گل غیرمنتظره زد و تیمش رو سه بر دو جلو انداخت. تو اون لحظات بازیکنای ایران تو هتل لابد داشتن جشن صعود میگرفتن چون الجزایر برنده بود و ایران صعود میکرد. اما این توهم صعود کلا دو دقیقه و پانزده ثانیه دوام آورد. تو دقیقه نود و شش ساشا کالایجیچ برای اتریش گل مساوی رو زد تا بازی سه بر سه بشه و پرونده حذف ایران از جام جهانی بسته بشه. بعد از این گل گزارشگر شبکه ملی اتریش کنترلش رو از دست داد و رو آنتن زنده با گویش محلی فریاد زد آیا دیوانه شدی که این جمله تو زبان اونا اوج شگفتی رو نشون میده.
بعد از بازی رسانه های داخلی طبق معمول برچسب تبانی و بازی ناجوانمردانه رو وسط کشیدن اما واقعیت اینه که الجزایر با زدن گل سوم خودش رو تو مخمصه انداخته بود. اونا اگه بازی رو میبردن باید تو مرحله بعد با اسپانیا بازی میکردن که سخت ترین قرعه ممکن بود. اما با خوردن گل مساوی و برگشتن به رتبه سوم حریف سوئیس شدن که قرعه راحت تری بود. اتریش هم که با باخت کلا حذف میشد پس با تمام توان حمله کرد تا زنده بمونه. این یه توافق نانوشته برامده از ریاضیات جدول بود نه تبانی. فضای مجازی هم طبق معمول رحم نکرد و ترول ها فعال شدن. کاربرا عکس داور چهارم رو گذاشتن که تابلوی وقت اضافه رو بالا برده اما روش نوشته تا زمانی که تیم ایران حذف شود. این فاجعه نشون داد تیمی که سرنوشتش رو به ساق پای دیگران گره بزنه محکوم به فنائه و نباید منتظر فداکاری بقیه باشه.
برید دعا کنید تیم محبوبتون طعمه بعدی ستون حواشی ما نباشه
