برای بسیاری از فوتبالیست ها، زمین فوتبال همه چیز است. بیشتر بازیکنان حتی تصور نمی کنند پس از پایان دوران حرفه ای خود وارد شغلی خارج از دنیای فوتبال شوند؛ اما برای برخی دیگر، مسیر زندگی بعد از خداحافظی از فوتبال، آن ها را به سمت حرفه ای کاملا متفاوت می برد. در این مقاله از مجله بت فوروارد، به بررسی زندگی ۱۳ فوتبالیست مشهور که پس از زمین فوتبال به سراغ شغل های عجیب و غیرمنتظره رفتند پرداخته ایم. پس تا پایان با ما همراه باشید.
از زمین فوتبال تا مشاغل عجیب
از زمین فوتبال تا مشاغل عجیب
تعدادی از ستارههای سابق باشگاههای بزرگ فوتبال پس از پایان دوران بازی تصمیم گرفتند شانس خود را در زمینههای جدید امتحان کنند. بعضی از آنها، مانند اریک کانتونا و وینی جونز، پس از سالها درخشش در زمین فوتبال وارد دنیای بازیگری شدند؛ البته وینی جونز در دوران فوتبالش هم به اندازه کافی با بازیکنان حریف درگیر شده بود!
اما برخی دیگر مسیرهایی را انتخاب کردند که آنقدر عجیب و غیرمنتظره بود که شاید تصور کنید چشمانتان اشتباه میبیند. از فعالیت در رشتههای ورزشی دیگر گرفته تا ورود به حوزه کشیشی و روحانیت، در ادامه با ۱۳ فوتبالیستی آشنا میشویم که پس از بازنشستگی از فوتبال، به سراغ شغلهای غیرمعمول و گاه کاملاً عجیب رفتند.
از زمین فوتبال تا مشاغل عجیب
توماس گراوسن – بازیکن حرفهای پوکر
برای هواداران سلتیک، اورتون و رئال مادرید، توماس گراوسن به خاطر تکلهای خشن، سبک بازی فیزیکی و شخصیت بیپردهاش شناخته میشد. این هافبک دانمارکی در دوران فوتبالش به دلیل سبک بازی تهاجمی و رفتار خشن خود لقب «سگ دیوانه» (Mad Dog) را به دست آورده بود. گراوسن در سال ۲۰۰۹ از فوتبال خداحافظی کرد، اما نکته جالب این است که بخش مهمی از ثروت او پس از بازنشستگی به دست آمد.
بر اساس گزارش رسانه دانمارکی BT که بعدها توسط The Sun نیز منتشر شد، گراوسن درآمدهای دوران فوتبالش را در چندین کسبوکار سرمایهگذاری کرد. اما فعالیت اقتصادی او تنها به سرمایهگذاری محدود نشد.
او بهطور منظم در لاسوگاس به بازی پوکر میپرداخت و بهعنوان یک بازیکن حرفهای پوکر شناخته شد. برخی گزارشها ادعا کردهاند که گراوسن توانسته از طریق بازیهای پوکر تا حدود ۸۰ میلیون پوند درآمد کسب کند. همچنین ارزش داراییهای او حدود ۱۰۰ میلیون پوند تخمین زده شده است.
به نظر میرسد توماس گراوسن پس از کنار گذاشتن فوتبال، نهتنها از زندگی حرفهای فاصله نگرفت، بلکه وارد دنیایی شد که به همان اندازه به ریسک، تمرکز و تصمیمگیری سریع نیاز دارد؛ البته این بار بهجای توپ فوتبال، با کارتهای پوکر!
زمین فوتبال تا مشاغل عجیب
فابین بارتز – راننده مسابقات اتومبیلرانی
فابین بارتز در طول دوران حضور سهونیمساله خود در منچستریونایتد، یکی از دروازهبانهای مطرح این تیم بود. او در این مدت دو عنوان قهرمانی لیگ برتر انگلیس را به دست آورد و در کارنامه پرافتخار خود، قهرمانی جام جهانی ۱۹۹۸ با تیم ملی فرانسه را نیز داشت.
اما داشتن یک دوران موفق در فوتبال برای یکی از بهترین دروازهبانهای تاریخ منچستریونایتد کافی نبود. بارتز تصمیم گرفت از واکنشهای سریع و مهارتهای خود در زمینهای کاملا متفاوت استفاده کند و وارد دنیای اتومبیلرانی حرفهای شود. او تنها یک سال پس از بازنشستگی از فوتبال، یعنی در سال ۲۰۰۸، فعالیت خود را در مسابقات اتومبیلرانی آغاز کرد.
در سال ۲۰۱۰، بارتز موفق شد برای نخستین بار در مسابقات قهرمانی FFSA GT روی سکوی قهرمانی قرار بگیرد. سه سال بعد، در سال ۲۰۱۳، عنوان قهرمانی مسابقات جیتی فرانسه را به دست آورد.
یک سال بعد، او در یکی از مشهورترین مسابقات اتومبیلرانی جهان، یعنی مسابقه ۲۴ ساعته لمان، به رقابت پرداخت. بارتز حتی پا را فراتر گذاشت و در سال ۲۰۱۶، همراه با اولیویه پانیس، راننده سابق فرمول یک فرانسه، تیم اتومبیلرانی خودش را با نام Panis Barthez Competition تأسیس کرد.
به این ترتیب، فابین بارتز پس از خداحافظی از فوتبال، به جای نشستن در خانه، وارد دنیایی شد که مانند دروازهبانی، به واکنشهای سریع، تمرکز بالا و کنترل دقیق نیاز دارد؛ با این تفاوت که این بار به جای مهار شوتها، پشت فرمان خودروهای مسابقهای مینشست.
جودی کردداک – هنرمند
دوران حرفهای جودی کردداک در فوتبال حدود ۲۰ سال طول کشید و او در تیمهایی مانند کمبریج یونایتد، ساندرلند، شفیلد یونایتد، ولورهمپتون واندررز و استوک سیتی بازی کرد. جودی کردداک در سال ۲۰۱۴ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد، اما پس از بازنشستگی تصمیم گرفت علاقه قدیمی دیگری را دنبال کند.
او کفشهای فوتبالش را کنار گذاشت و به جای آن، قلممو به دست گرفت و به یک هنرمند حرفهای تبدیل شد. جودی کردداک پیش از آغاز دوران حرفهای فوتبال خود، در زمینه هنر مدرک A-Level دریافت کرده بود و علاقهاش به نقاشی هیچگاه از بین نرفت. پس از بازنشستگی، آثار هنری خود را در وبسایت شخصیاش به فروش رساند و با چندین موزه نیز همکاری کرد.
حتی باشگاه سابق او، ولورهمپتون واندررز، در فصل ۲۰۱۷/۱۸ از جودی کردداک دعوت کرد تا طراحی آثار هنری مربوط به هر ۲۵ برنامه رسمی روز مسابقه باشگاه را بر عهده بگیرد. به این ترتیب، جودی کردداک از زمین فوتبال به دنیای هنر رفت؛ مسیری که نشان میدهد گاهی بازنشستگی از فوتبال، پایان یک دوران نیست، بلکه فرصتی برای دنبال کردن علاقهای قدیمی است.
فیلیپ آلبر – فروشنده میوه و سبزی
فیلیپ آلبر برای هواداران فوتبال، بهویژه طرفداران نیوکاسل یونایتد، چهرهای فراموشنشدنی است. او بیشتر به خاطر گل زیبایی شناخته میشود که در سال ۱۹۹۶ مقابل منچستریونایتد به ثمر رساند؛ گلی که در جریان پیروزی پرگل ۵ بر صفر نیوکاسل مقابل شیاطین سرخ به ثمر رسید.
برخی هواداران حتی شوخی میکنند که پیتر اشمایکل هنوز هم هر وقت آن گل را به یاد میآورد، احساس ناراحتی میکند! آلبر در سال ۲۰۰۰ کفشهایش را آویخت و برخلاف بسیاری از فوتبالیستهای سابق که به مربیگری، رسانه یا تجارت روی میآورند، تصمیم گرفت زندگی کاملاً معمولیتری داشته باشد.
او در کشور زادگاهش بلژیک، بهعنوان فروشنده میوه و سبزی مشغول به کار شد و این شغل را تا سال ۲۰۱۲ ادامه داد.
آلبر در گفتوگویی با روزنامه گاردین درباره زندگیاش پس از فوتبال گفته بود:
«محصولات را برای مشتریها آماده میکردم. این کار را ۱۱ سال انجام دادم و به پولی که در دوران فوتبالم به دست آورده بودم دست نزدم. صبح زود شروع میکردم و تا دیر وقت کار میکردم. این همان چیزی بود که میخواستم: یک زندگی معمولی. به این موضوع بسیار افتخار میکنم. چون وقتی فوتبال را متوقف میکنید، ممکن است دیگر هیچ کاری نداشته باشید و احساس کنید زندگیتان را از دست دادهاید.»
فیلیپ آلبر با انتخاب این شغل نشان داد که زندگی پس از فوتبال لزوماً نباید با شهرت و تجمل همراه باشد. گاهی یک زندگی ساده، کار روزمره و ارتباط مستقیم با مردم، دقیقاً همان چیزی است که یک فوتبالیست پس از سالها حضور در مرکز توجه به آن نیاز دارد.
از زمین فوتبال تا مشاغل عجیب
فاستینو آسپریا – کارآفرین حوزه محصولات بهداشتی
فاستینو آسپریا یکی دیگر از اسطورههای نیوکاسل یونایتد بود؛ البته مسیر زندگی او پس از فوتبال، تفاوت زیادی با فیلیپ آلبر داشت. آسپریا در دوران حضورش در سن جیمز پارک به خاطر تکنیک فوقالعاده و حرکات نمایشیاش شهرت داشت. مدافعان حریف اغلب در برابر دریبلهای سریع و غیرقابلپیشبینی او درمانده میشدند.
این ستاره کلمبیایی در سال ۲۰۰۴ از فوتبال حرفهای خداحافظی کرد، اما ۱۲ سال بعد تصمیم گرفت وارد دنیای کسبوکار شود و در سال ۲۰۱۴ شرکت شخصی خود را در زمینه تولید و فروش کاندوم راهاندازی کرد.
آسپریا در سال ۲۰۲۰ فاش کرد که در آغاز همهگیری کرونا، حدود ۳.۵ میلیون کاندوم در انبار شرکتش داشته است. بنابراین، بازیکنی که زمانی با حرکات تکنیکی خود مدافعان را در زمین فوتبال غافلگیر میکرد، سالها بعد وارد کسبوکاری کاملاً متفاوت شد؛ مسیری که احتمالاً کمتر کسی میتوانست آن را برای یکی از ستارههای سابق نیوکاسل پیشبینی کند!
آریان ده زئو – کارآگاه پلیس و متخصص علوم جنایی
آریان ده زئو، مدافع میانی هلندی، سالها برای تیمهایی مانند بارنزلی، ویگان، پورتسموث و کاونتری بازی کرد و سرانجام در سال ۲۰۰۹ از فوتبال حرفهای بازنشسته شد. اما برخلاف بسیاری از فوتبالیستهای سابق، او علاقهای به مربیگری یا ادامه فعالیت در دنیای فوتبال نداشت. در عوض، تصمیم گرفت وارد حوزهای کاملاً متفاوت شود: حل پروندههای جنایی. ده زئو که مدرک پزشکی نیز داشت، پس از بازنشستگی به نیروی پلیس هلند پیوست و بهعنوان کارآگاه، در زمینه علوم جنایی و پزشکی قانونی تخصص پیدا کرد.
او در مارس ۲۰۲۳، در پادکست همتیمی سابقش امرسون بویس درباره این تغییر مسیر صحبت کرد و توضیح داد که اگر قرار نبود در زمین فوتبال بازی کند، دیگر علاقهای به ادامه فعالیت در فوتبال نداشت.
ده زئو درباره تصمیم خود گفت:
«با داشتن مدرک پزشکی، اولین ایدهام این بود که پزشک شوم. اما در آن زمان، پلیس هلند به دنبال افرادی با تحصیلات عالی بود تا در یک دوره فشرده وارد نیروی پلیس شوند. این مسیر کمی شبیه رؤیای دوران کودکی پسرها به نظر میرسید؛ ماشینهای سریع، اسلحه و همه این چیزها! متوجه شدم پزشک شدن زمان زیادی طول میکشد، در حالی که ورود به نیروی پلیس مسیر بسیار سریعتری بود.»
به این ترتیب، آریان ده زئو پس از سالها مبارزه با مهاجمان در زمین فوتبال، وارد دنیای واقعی پروندههای جنایی شد؛ جایی که به جای تکل زدن و دفع توپ، باید سرنخها را دنبال میکرد و معماهای جنایی را حل میکرد.
از زمین فوتبال تا مشاغل عجیب
دنیل اگر – تاتو آرتیست و کارآفرین
دنیل اگر هشت سال در ترکیب لیورپول در ورزشگاه آنفیلد بازی کرد. او پس از انتقال از بروندبی، به یکی از مدافعان قابلاعتماد و البته کمی کمحرفتر از حد شایسته در فوتبال لیگ برتر انگلیس تبدیل شد.
اگر در سال ۲۰۱۶ و در باشگاه دوران کودکیاش از فوتبال خداحافظی کرد و پس از آن تصمیم گرفت زندگی خود را خارج از دنیای فوتبال ادامه دهد. این مدافع دانمارکی اکنون یک تاتو آرتیست حرفهای است و همچنین یکی از مالکان شرکت Tattoodo به شمار میرود؛ انتخابی که با علاقه قدیمی او به خالکوبی کاملاً هماهنگ است. اگر نخستین تاتوی خود را در ۱۵ سالگی انجام داد و امروزه بخش زیادی از بدنش با طرحهای مختلف پوشیده شده است.
اما فعالیتهای او به هنر تاتو محدود نمیشود. اگر مالک یک کسبوکار مدیریت فاضلاب نیز هست، دو بار در کپنهاگ دارد و یک شرکت سرمایهگذاری را نیز اداره میکند. بنابراین میتوان گفت دنیل اگر پس از خداحافظی از فوتبال، نهتنها بیکار نمانده، بلکه وارد چندین حوزه کاملاً متفاوت شده است؛ از تاتو و سرگرمی گرفته تا مدیریت فاضلاب و سرمایهگذاری!
فیلیپ مولرین – کشیش کاتولیک
فیلیپ مولرین زمانی در آکادمی منچستریونایتد پرورش یافت و به تیم اصلی این باشگاه رسید. او در مجموع تنها پنج بازی برای شیاطین سرخ انجام داد و سپس راهی نورویچ سیتی شد. فیلیپ مولرین شش سال برای «قناریها» بازی کرد، اما پس از پایان دوران حرفهای خود در سال ۲۰۰۸، تصمیمی گرفت که شاید کمتر کسی انتظارش را داشت: ورود به حوزه کشیشی.
او پس از مدتی احساس کرد علاقهاش به فوتبال کمرنگ شده و زندگی حرفهای در این ورزش دیگر نمیتواند رضایت واقعی را برایش به همراه داشته باشد.
فیلیپ مولرین در گفتوگویی با وبسایت نورویچ درباره این تصمیم گفت:
«ما بهعنوان فوتبالیست زندگی فوقالعادهای داریم و من از این بابت بسیار خوششانس بودم، اما متوجه شدم تمام مسائل پیرامون فوتبال در نهایت نوعی احساس پوچی در من ایجاد کرده است. برایم بسیار عجیب بود؛ چرا وقتی همه چیزهایی را دارم که یک جوان میتواند بخواهد، خوشحال نیستم؟»
او در سال ۲۰۰۹ آموزشهای خود را برای ورود به کشیشی کاتولیک آغاز کرد و هشت سال بعد، در سال ۲۰۱۷، بهعنوان کشیش در فرقه دومینیکن منصوب شد.
فیلیپ مولرین اکنون مسئولیت نظارت بر یک جماعت مذهبی در کلیسای سنت مری پریوری در شهر کورک را بر عهده دارد.
مسیر زندگی فیلیپ مولرین یکی از متفاوتترین نمونهها در میان فوتبالیستهای بازنشسته است؛ بازیکنی که پس از سالها حضور در یکی از بزرگترین باشگاههای جهان، به جای مربیگری یا تجارت، مسیر معنوی و مذهبی را برای ادامه زندگی خود انتخاب کرد.
از زمین فوتبال تا مشاغل عجیب
خوزه مانوئل پینتو – مربی زومبا و موسیقیدان
خوزه مانوئل پینتو در دوران حرفهای خود این فرصت را داشت که به مدت شش سال در بارسلونا بازی کند. این دروازهبان در مجموع ۳۴ بار برای تیم کاتالانی به میدان رفت. اما مدت کوتاهی پس از خداحافظی از فوتبال در سال ۲۰۱۴، پینتو مسیر متفاوتی را در پیش گرفت و وارد دنیای موسیقی شد.
او با نام هنری «واهین» (Wahin) فعالیت موسیقی خود را ادامه داد و حتی در سال ۲۰۰۰ شرکت ضبط موسیقی خودش را با نام Wahin Makinaciones راهاندازی کرده بود. یکی از همکاریهای او با دیجی ریکی لونا، آهنگی با نام «La Habana» بود که بعدها در فیلم مشهور «سرنوشت خشمگین» (The Fate of the Furious) نیز مورد استفاده قرار گرفت.
اما فعالیتهای پینتو تنها به موسیقی محدود نمیشود. او همچنین بهعنوان مربی زومبا فعالیت میکند و شرکت شخصی خود را در زمینه ورزش و تناسب اندام با رقص راهاندازی کرده است. پینتو بهطور مرتب ویدیوهایی از جلسات تمرینی و کلاسهای خود را در صفحه اینستاگرامش منتشر میکند و این صفحه تاکنون بیش از ۴۴ هزار دنبالکننده جذب کرده است. به نظر میرسد دروازهبان سابق بارسلونا پس از پایان دوران فوتبال، زندگی جدیدی سرشار از موسیقی، رقص و ورزش برای خود ساخته و از مسیر متفاوتی که انتخاب کرده، کاملاً لذت میبرد.
از زمین فوتبال تا مشاغل عجیب
جیبریل سیسه – دیجی و تهیهکننده موسیقی
جیبریل سیسه، مهاجم سابق لیورپول، مارسی و تیم ملی فرانسه، دوران حرفهای موفقی داشت و در مجموع ۲۷۲ گل باشگاهی به ثمر رساند. او در طول دوران فوتبالش برای باشگاههای مختلفی بازی کرد و به یکی از مهاجمان شناختهشده فوتبال اروپا تبدیل شد.
اما در سال ۲۰۱۷، زمانی که ۳۵ سال داشت، اعلام کرد که قصد دارد فوتبال را کنار بگذارد تا تمام تمرکز خود را روی فعالیت در دنیای موسیقی بگذارد.
سیسه درباره تصمیم خود برای خداحافظی از فوتبال گفت:
«من عاشق فوتبالیست بودن بودم. فوتبال تا امروز تمام زندگی من بوده است. دوست داشتم به دوران حرفهای خود ادامه بدهم؛ دورانی که برخلاف میل من متوقف شد، اما امروز باید بپذیرم که فوتبال برای من تمام شده است.»
او ادامه داد:
«از این پس تمام انرژی خود را صرف فعالیت بهعنوان دیجی، تهیهکننده و مشاور خواهم کرد و در کنار آن، به توسعه برند لباس خود نیز ادامه میدهم.»
سیسه با نام هنری «چِبا» (Tcheba) فعالیت میکند و مجموعههایی از آثار خود را در پلتفرم ساوندکلاود منتشر کرده است. او همچنین همچنان ویدیوهایی از اجراهای زنده خود را در شبکههای اجتماعی منتشر میکند و نشان داده که پس از پایان دوران فوتبال، با جدیت وارد دنیای موسیقی شده است.
به این ترتیب، مهاجمی که سالها در ورزشگاههای بزرگ اروپا گلزنی میکرد، پس از بازنشستگی به پشت میز دیجی رفت و تلاش کرد با موسیقی، ریتم و اجرای زنده، فصل جدیدی از زندگی حرفهای خود را آغاز کند.
از زمین فوتبال تا مشاغل عجیب
دنی اوسوالدو – ستاره موسیقی راک
دنی اوسوالدو برای بسیاری از هواداران لیگ برتر انگلیس، بهویژه طرفداران ساوتهمپتون، چهرهای آشناست. اما این مهاجم آرژانتینی-ایتالیایی پس از سالها فعالیت در فوتبال، تصمیمی گرفت که بسیاری را شگفتزده کرد. اوسوالدو در ۳۰ سالگی، در حالی که باشگاه کیهوو برای جذب او علاقهمند بود و حتی پیشنهاد ادامه فوتبال حرفهایاش را داشت، تصمیم گرفت کفشهایش را برای همیشه آویزان کند و به سراغ علاقه اصلی خود، یعنی موسیقی برود.
او گروه موسیقی Barrio Viejo را به همراه چند دوست تشکیل داد؛ دوستانی که در دوران حضورش در اسپانیول و در یک بار با آنها آشنا شده بود.
اوسوالدو درباره تصمیم خود برای ترک فوتبال و دنبال کردن موسیقی به روزنامه سان گفت:
«مردم واقعاً این موضوع را درک نمیکنند. به من نگاه میکنند و میگویند: “تو دیوانهای! همهچیز داشتی. در برخی از بهترین تیمهای جهان بازی کردی و تصمیم گرفتی همهچیز را رها کنی تا این کار را انجام دهی؟ دیوانه شدهای!”»
او ادامه داد:
«مردم نمیفهمند، اما این علاقه و اشتیاق من است. در فوتبال قوانین بسیار زیادی وجود دارد و من با قوانین زیاد راحت نیستم. من آزادی را دوست دارم.»
اوسوالدو در عین حال تأکید کرده است که از دوران فوتبال خود پشیمان نیست:
«به دوران حرفهایام افتخار میکنم و همهچیزم را مدیون فوتبال هستم. اما در فوتبال مجبورید زندگیای را تجربه کنید که واقعی نیست.»
این فوتبالیست سابق پس از خداحافظی از فوتبال، بهجای ادامه مسیر در مربیگری یا مدیریت، زندگی یک موسیقیدان راک را انتخاب کرد؛ مسیری که به او آزادی بیشتری میدهد تا بدون محدودیتهای دنیای فوتبال، علاقه واقعی خود را دنبال کند.
جولیان دیکز – گلفباز حرفهای
جولیان دیکز بهعنوان یکی از خشنترین و سرسختترین فوتبالیستهای تاریخ لیگ برتر انگلیس شناخته میشود. مدافع سابق وستهم و لیورپول پس از پایان دوران فوتبال، به جای تکل زدن روی بازیکنان حریف، چوب گلف به دست گرفت و وارد دنیای این ورزش شد! بسیاری از فوتبالیستها در دوران حرفهای خود به گلف علاقهمند میشوند، اما تعداد کمی از آنها تلاش کردهاند این رشته را بهصورت حرفهای دنبال کنند.
جولیان دیکز در سال ۲۰۲۳ به FourFourTwo گفت که در ابتدا گلف را برای مقابله با مشکل مصرف الکل و همچنین آسیبدیدگی زانو که از دوران فوتبال برایش باقی مانده بود، آغاز کرد.
او در ابتدا درباره این ورزش چندان مطمئن نبود، اما بهتدریج به گلف علاقهمند شد و حتی برای مدتی بهصورت حرفهای فعالیت کرد؛ هرچند این دوران چندان طولانی نبود.
دیکس درباره تجربه خود گفت:
«در نهایت حرفهای شدم، اما واقعاً به اندازه کافی خوب نبودم. گلفبازان دیگر با من رفتار خوبی داشتند، با وجود شهرتی که در فوتبال داشتم. مردم انتظار داشتند چوبها را پرتاب کنم و بشکنم، اما خارج از فوتبال چنین آدمی نیستم. تنها زمانی که کنترل خودم را از دست میدادم، وقتی فوتبال بازی میکردم بود.»
او ادامه داد:
«البته وقتی گلف بازی میکردم هم گاهی عصبانی میشدم و چوب میشکستم، اما هیچوقت در مسابقات این کار را نکردم. اگر بازی بدی داشتم، ممکن بود وسایل را به اطراف پرت کنم، اما فقط وقتی تنها بودم.»
متأسفانه آسیبهای شدید زانو باعث شده است دیکس دیگر نتواند گلف بازی کند.
او در پایان گفت:
«الان دیگر نمیتوانم بازی کنم، چون زانوهایم کاملاً آسیب دیدهاند. دلم برای گلف تنگ نمیشود، اما هر روز دلم برای فوتبال تنگ میشود.»
جولیان دیکز شاید نتوانست در گلف به اندازه فوتبال موفق باشد، اما داستان او نشان میدهد که بسیاری از فوتبالیستها پس از بازنشستگی، برای مقابله با مشکلات جسمی و روحی خود به سراغ ورزشهای جدید میروند.
از زمین فوتبال تا مشاغل عجیب
مارکو گابیدینی – صاحب اقامتگاه بومگردی و مهمانخانه
مارکو گابیدینی در دهههای ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ برای چندین باشگاه انگلیسی بازی کرد؛ از جمله ساندرلند، کریستال پالاس و بیرمنگام سیتی. او در دوران حرفهای خود موفق شد ۵۹ گل باشگاهی به ثمر برساند و در سال ۲۰۰۴ از فوتبال خداحافظی کرد. اما حتی پیش از بازنشستگی، به فکر ساختن مسیر شغلی جدیدی برای آینده خود بود.
مارکو گابیدینی در سال ۲۰۰۳ یک مهمانخانه و اقامتگاه صبحانه و تختخواب در شهر زادگاهش، یورک، راهاندازی کرد. او در دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ نیز در دو مقطع برای باشگاه یورک سیتی بازی کرده بود. این اقامتگاه که با نام Bishops Guest House فعالیت میکند، اتاقهای بزرگتر خود را در آخر هفتهها با قیمت حدود ۱۴۰ تا ۱۷۰ پوند به مهمانان ارائه میدهد.
در این مهمانخانه همچنین بخشهایی از یادگاریها و memorabilia مربوط به دوران فوتبال گابیادینی به چشم میخورد؛ بنابراین مهمانان میتوانند در کنار اقامت، نگاهی هم به گذشته فوتبالی صاحب آن داشته باشند. مارکو گابیدینی گفته است که خودش نیز اغلب در امور روزمره اقامتگاه مشارکت میکند و در اداره کسبوکار نقش فعالی دارد.
این زندگی روزمره، فاصله زیادی با دوران فوتبالی او دارد؛ زمانی که وظیفهاش گلزنی در ورزشگاههای بزرگ بود. حالا اما به جای حضور در زمین فوتبال، بخشی از وقت خود را صرف مدیریت اتاقها، رسیدگی به مهمانان و اداره یک کسبوکار مهماننوازی میکند.
جمع بندی: زندگی جدید فوتبالیستها پس از بازنشستگی
خداحافظی از فوتبال برای بسیاری از بازیکنان به معنای پایان دوران شهرت و موفقیت نیست؛ بلکه میتواند آغاز مسیری کاملاً متفاوت باشد. همانطور که در این مقاله دیدیم، برخی فوتبالیستها پس از آویختن کفشهای خود به سراغ شغلهایی رفتند که شاید هیچکس انتظارش را نداشت.
از فابیان بارتز که پشت فرمان خودروهای مسابقهای نشست و جولیان دیکس که برای مدتی بهصورت حرفهای گلف بازی کرد، تا دنیل اگر که به یک تاتو آرتیست تبدیل شد و آریان ده زئو که به نیروی پلیس پیوست، هرکدام مسیر منحصربهفردی را انتخاب کردند. در میان این داستانها، مسیر افرادی مانند فیلیپ مولرین که وارد حوزه کشیشی شد، دنی اوسوالدو که موسیقی راک را دنبال کرد و جبریل سیسه که به یک دیجی تبدیل شد، بیش از همه نشان میدهد که زندگی پس از فوتبال میتواند شکلهای بسیار متفاوتی داشته باشد.
در نهایت، فوتبال تنها یکی از فصلهای زندگی این بازیکنان بود. برخی از آنها به هنر، موسیقی، کسبوکار، ورزشهای دیگر و حتی فعالیتهای مذهبی و پلیسی روی آوردند. این داستانها ثابت میکنند که پایان دوران حرفهای فوتبال، الزاماً به معنای پایان موفقیت نیست؛ گاهی درست پس از خداحافظی از زمین، فصل هیجانانگیز جدیدی از زندگی آغاز میشود.
