فوتبال ورزشی کم گل است و به همین دلیل، هر بار که توپ وارد دروازه میشود، لحظهای ویژه برای جشن گرفتن فرا میرسد؛ به خصوص برای بازیکنی که گل را به ثمر رسانده است. هیجان، شور و افزایش ناگهانی آدرنالین باعث میشود بسیاری از بازیکنان خوشحالیهایی بهیادماندنی، خنده دار، عجیب یا حتی غیرمنتظره انجام دهند. در بسیاری از موارد، شادی پس از گل آن قدر جذاب و ماندگار بوده که حتی از خود گل نیز بیشتر در ذهن هواداران باقی مانده است. در ادامه این مقاله از مجله بت فوروارد با ۱۲ مورد از بهترین خوشحالی های بعد از گل در تاریخ فوتبال آشنا میشویم.
۱. رابی کین
رابی کین یکی از مهاجمان سختکوش، پرتلاش و گلزن فوتبال جهان به شمار میرود که در هر تیمی حضور داشته، تواناییهای خود را به خوبی ثابت کرده است. او در تیمهای بزرگی مانند اینتر میلان، لیدز یونایتد، تاتنهام (در دو مقطع)، لیورپول، سلتیک و لسآنجلس گلکسی گلهای فراوانی به ثمر رساند و به یکی از مهاجمان قابل اعتماد فوتبال تبدیل شد.
طبیعی است که بازیکنی با این تعداد گل، فرصتهای زیادی برای جشن گرفتن داشته باشد. با این حال، خوشحالی معروف رابی کین برخلاف بسیاری از بازیکنان، بر پایه حرکات نمایشی پیچیده یا آکروباتیک نیست. او پس از گل زدن ابتدا یک چرخوفلک میزند، سپس یک غلت رو به جلو انجام میدهد و در پایان با ژست معروف تفنگ با انگشتان دست، خوشحالی خود را کامل میکند.
شاید این حرکت در مقایسه با برخی جشنهای نمایشی بازیکنانی مانند لوا لوا چندان حرفهای یا دشوار نباشد، اما همین سادگی و حالت طنزآمیز، آن را به یکی از بهیادماندنیترین خوشحالیهای پس از گل تبدیل کرده است.
رابی کین در تمام تیمهایی که برای آنها به میدان رفت، یکی از محبوبترین بازیکنان نزد هواداران بود. بدون شک، خوشحالی نمادین پس از گل او در کنار گلزنیهای فراوان و تلاش بیوقفهاش، نقش مهمی در محبوبیتش میان علاقهمندان فوتبال داشته است.
۲. پیتر کراوچ
پیتر کراوچ با قد بلند حدود ۲۰۱ سانتیمتری و اندام بسیار لاغرش، همیشه در زمین فوتبال بهراحتی از دیگر بازیکنان قابل تشخیص بود. اما چیزی که او را بیش از پیش در مرکز توجه قرار داد، خوشحالی عجیب و فراموشنشدنی پس از گل بود که در سال ۲۰۰۶ به شهرتی جهانی رسید.
کراوچ پس از گلزنی مقابل تیمهای مجارستان و جامائیکا، حرکت معروف رقص ربات را اجرا کرد. قد بلند و ظاهر متفاوت او باعث میشد این رقص از همیشه خندهدارتر و عجیبتر به نظر برسد. این خوشحالی آنقدر محبوب شد که بسیاری از هواداران فوتبال در سراسر انگلستان، حرکات او را در مهمانیها و پیستهای رقص تقلید میکردند.
پس از بازتاب گسترده این حرکت، پیتر کراوچ مدتی اعلام کرد که دیگر رقص ربات را انجام نخواهد داد. با این حال، او در سال ۲۰۰۹ و پس از گلزنی مقابل اوکراین، بار دیگر این خوشحالی خاطرهانگیز را تکرار کرد و موجی از هیجان و نوستالژی میان هواداران به راه انداخت.
اگرچه بسیاری از طرفداران فوتبال امیدوار بودند رقص ربات دوباره به جشن همیشگی او تبدیل شود، اما کراوچ بعدها خوشحالی جدیدی را معرفی کرد و این بار با تقلید از حرکات یک پرنده، بار دیگر خلاقیت خود را در جشنهای پس از گل به نمایش گذاشت.
۳. فابریتسیو راوانلی
فابریتسیو راوانلی، مهاجم مشهور ایتالیایی که با لقب «پر سفید» شناخته میشد، به لطف قدرت گلزنی فوقالعادهاش همیشه در مرکز توجه هواداران فوتبال قرار داشت. این موضوع زمانی بیش از هر زمان دیگری نمایان شد که او در سال ۱۹۹۶ به تیم میدلزبرو در لیگ برتر انگلیس پیوست و در نخستین بازی خود موفق شد هتتریک کند؛ شروعی رؤیایی که نام او را بر سر زبانها انداخت.
راوانلی علاوه بر موهای سفید و توانایی بالایش در گلزنی، به خاطر خوشحالی خاص پس از گل نیز محبوبیت زیادی میان هواداران پیدا کرد. او پس از به ثمر رساندن گل، پیراهنش را تا روی سرش بالا میکشید و در همان حالت در زمین میدوید. این حرکت خیلی زود به یکی از نمادینترین خوشحالیهای تاریخ فوتبال تبدیل شد.
محبوبیت این جشن به اندازهای بود که کودکان و نوجوانان در مدارس، زمینهای خاکی و پارکهای مختلف جهان آن را تقلید میکردند؛ هرچند احتمالاً این کار گاهی باعث برخورد با دیگران یا زمین خوردن هم میشد.
امروزه انجام چنین خوشحالیای در فوتبال حرفهای با کارت زرد همراه است، زیرا قوانین بازی بالا کشیدن یا درآوردن پیراهن پس از گل را تخلف میدانند. راوانلی بارها مخالفت خود را با این قانون اعلام کرده و معتقد است این تصمیم از جذابیت جشنهای پس از گل کاسته است.
با وجود اینکه این حرکت دیگر در مسابقات حرفهای دیده نمیشود، خوشحالی معروف فابریتسیو راوانلی همچنان یکی از ماندگارترین و خاطرهانگیزترین جشنهای پس از گل در تاریخ فوتبال به شمار میرود.
۴. ترزور لامونا لوئالوئا
ترزور لامونا لوئالوئا، مهاجم اهل جمهوری دموکراتیک کنگو، تنها به خاطر مهارتهایش در زمین فوتبال شناخته نمیشد؛ بلکه خوشحالیهای هیجانانگیز پس از گل او نیز شهرت فراوانی داشت. بسیاری از هواداران حتی جشنهای نمایشی او را بیشتر از گلهایی که به ثمر میرساند به خاطر دارند.
هر بار که لامونا لوئالوئا موفق به گلزنی میشد، چندین پشتک پشت سر هم اجرا میکرد و در پایان با یک پشتک معلق به عقب، خوشحالی خود را به پایان میرساند. این حرکات آکروباتیک تماشایی باعث شد او در تمام تیمهایی که برایشان بازی میکرد، به یکی از محبوبترین بازیکنان نزد هواداران تبدیل شود.
البته این جشنهای پرهیجان همیشه مورد پسند مربیانش نبود. زمانی که لوالوا در تیم پورتسموث بازی میکرد، هری ردنپ به او هشدار داد که از انجام این حرکات خطرناک خودداری کند، زیرا ممکن بود هنگام فرود دچار آسیبدیدگی شود. در آن مقطع، پورتسموث برای فرار از سقوط به دسته پایینتر رقابت سختی را پشت سر میگذاشت و تیم به حضور این مهاجم نیاز داشت.
با وجود این هشدار، لوالوا همچنان به اجرای خوشحالی همیشگی خود ادامه داد. سرانجام پس از گلزنی مقابل آرسنال، هنگام انجام همان حرکات نمایشی از ناحیه پا آسیب دید و نگرانیهای مربیاش به واقعیت تبدیل شد.
با این حال، خوششانسی با لامونا لوئالوئا و پورتسموث یار بود؛ چرا که تیم در پایان فصل موفق شد از سقوط فرار کند و در لیگ برتر باقی بماند. از آن زمان، خوشحالی آکروباتیک ترزور لامونا لوئالوئا به عنوان یکی از متفاوتترین و خاطرهانگیزترین جشنهای پس از گل در تاریخ فوتبال شناخته میشود.
۵. رابی فاولر
رابی فاولر، اسطوره باشگاه لیورپول که هواداران آنفیلد او را با لقب «خدا» صدا میزدند، دوران حرفهای پرحاشیه و خاطرهانگیزی داشت. او علاوه بر گلزنیهای فراوان، به شوخطبعی و شخصیت خاص خود نیز شهرت داشت و بارها با رفتارهای غیرمنتظره خبرساز شد.
در نخستین دوران حضورش در لیورپول، برخی از هواداران اورتون در جریان دربی مرسیساید سال ۱۹۹۹، او را به مصرف مواد مخدر متهم کردند و در طول مسابقه بارها با شعارهای مختلف او را مورد تمسخر قرار دادند.
فاولر نیز به سبک همیشگی خود، بهترین پاسخ را در زمین مسابقه داد. او دو گل به ثمر رساند و پس از گل دوم، یکی از جنجالیترین خوشحالیهای پس از گل در تاریخ فوتبال را انجام داد.
او بلافاصله به کنار زمین دوید، روی دستها و زانوهایش قرار گرفت و وانمود کرد که خط کنار زمین را بو میکشد؛ حرکتی که بسیاری آن را تقلیدی از مصرف ماده مخدر کوکائین دانستند. این خوشحالی جنجال بزرگی به پا کرد و واکنشهای گستردهای در رسانهها و میان هواداران به همراه داشت.
در نهایت، این حرکت برای فاولر بسیار گران تمام شد. او به پرداخت ۶۰ هزار پوند جریمه محکوم شد و همچنین چهار جلسه از همراهی تیمش محروم شد. ژرار هولیه، سرمربی وقت لیورپول، تلاش کرد از مهاجم خود دفاع کند و مدعی شد که فاولر قصد تقلید از مصرف مواد مخدر را نداشته و تنها وانمود کرده که در حال خوردن چمن زمین است؛ اما این توضیح نتوانست افکار عمومی را قانع کند.
با وجود تمام حاشیهها، این اتفاق نیز به یکی دیگر از لحظات فراموشنشدنی دوران حرفهای رابی فاولر تبدیل شد و نام او را در فهرست ماندگارترین و جنجالیترین خوشحالیهای پس از گل فوتبال ثبت کرد.
۶. امانوئل آدبایور
امانوئل آدبایور، مهاجم اهل توگو، یکی از جنجالیترین بازیکنان نسل خود بود و در طول دوران حرفهایاش بارها با رفتارهای غیرمنتظره خبرساز شد. او همیشه در مرکز توجه رسانهها قرار داشت و کمتر پیش میآمد که نامش از تیتر اخبار فوتبال دور بماند.
یکی از معروفترین اتفاقات دوران بازی آدبایور به سال ۲۰۰۹ بازمیگردد؛ زمانی که منچسترسیتی مقابل تیم سابق او، آرسنال، قرار گرفت. آدبایور در آن دیدار گل پیروزیبخش تیمش را به ثمر رساند و پس از گل، یکی از جنجالیترین خوشحالیهای پس از گل در تاریخ فوتبال را رقم زد.
معمولاً بازیکنانی که مقابل تیم سابق خود گلزنی میکنند، از روی احترام خوشحالی نمیکنند یا جشن بسیار سادهای میگیرند. اما آدبایور تصمیم گرفت کاملاً برخلاف این رسم عمل کند. او پس از گلزنی، تقریباً تمام طول زمین را با سرعت دوید تا خود را به جایگاه هواداران آرسنال برساند. سپس مقابل آنها روی زانوهایش سر خورد و با شور و هیجان فراوان به جشن پرداخت؛ حرکتی که خشم شدید هواداران آرسنال را برانگیخت.
واکنش تماشاگران بسیار تند بود؛ برخی تلاش کردند وارد زمین شوند و عدهای نیز اشیای مختلفی را به سمت آدبایور پرتاب کردند. این اتفاق به یکی از جنجالیترین صحنههای فوتبال آن سال تبدیل شد و بازتاب گستردهای در رسانههای ورزشی جهان داشت.
خوشحالی معروف امانوئل آدبایور هنوز هم یکی از بحثبرانگیزترین جشنهای پس از گل در تاریخ فوتبال به شمار میرود و نمونهای از شخصیت متفاوت و پرحاشیه این مهاجم توگویی است؛ بازیکنی که دوران حرفهایاش پر از لحظات غیرقابل پیشبینی و فراموشنشدنی بود.
۷. جیمی بولارد
جیمی بولارد، هافبک تیم هال سیتی، بیش از هر چیز به خاطر یکی از خلاقانهترین و بامزهترین خوشحالیهای پس از گل در تاریخ لیگ برتر انگلیس شناخته میشود؛ جشنی که از قبل با همتیمیهایش برنامهریزی شده بود و به یکی از صحنههای ماندگار فوتبال تبدیل شد.
ماجرا به یک سال قبل از آن برمیگردد؛ زمانی که هال سیتی مقابل منچسترسیتی نمایشی بسیار ضعیف داشت. عملکرد ناامیدکننده بازیکنان باعث شد فیل براون، سرمربی وقت تیم، بین دو نیمه به جای رختکن، بازیکنانش را در همان زمین و مقابل دیدگان هواداران دور هم جمع کند و آنها را به شدت مورد سرزنش قرار دهد. این صحنه در آن زمان بازتاب گستردهای در رسانهها پیدا کرد.
یک سال بعد، هال سیتی دوباره مقابل منچسترسیتی قرار گرفت. جیمی بولارد موفق شد از روی ضربه پنالتی گل تساوی تیمش را به ثمر برساند؛ آن هم دقیقاً در همان نقطهای که فیل براون یک سال قبل بازیکنانش را سرزنش کرده بود.
پس از گل، بولارد و همتیمیهایش یکی از هوشمندانهترین خوشحالیهای تاریخ فوتبال را اجرا کردند. همه بازیکنان دور بولارد روی زمین نشستند و او نیز با تکان دادن انگشت خود، درست مانند فیل براون، وانمود کرد که در حال توبیخ همتیمیهایش است. این بازسازی طنزآمیز، با استقبال و خنده هواداران حاضر در ورزشگاه روبهرو شد.
نکته جالب این بود که فیل براون نیز از این حرکت ناراحت نشد و با روحیهای شوخطبعانه گفت:
«این یک خوشحالی فوقالعاده بود. راز یک طنز خوب، زمانبندی مناسب آن است.»
امروزه خوشحالی پس از گل جیمی بولارد به عنوان یکی از خلاقانهترین، متفاوتترین و خاطرهانگیزترین جشنهای تاریخ لیگ برتر انگلیس شناخته میشود و همچنان یکی از صحنههای محبوب در میان هواداران فوتبال است.
۸. پل گسکوین
پل گسکوین، که بیشتر با لقب «گازا» شناخته میشود، یکی از بااستعدادترین فوتبالیستهای تاریخ انگلیس است. او علاوه بر مهارت فوقالعاده در زمین فوتبال، به خاطر شخصیت شوخ، پرانرژی و گاهی دردسرساز خود نیز شهرت فراوانی داشت و همچنان یکی از محبوبترین چهرههای فوتبال انگلیس به شمار میرود.
یکی از بهیادماندنیترین لحظات دوران حرفهای پل گسکوین در جام ملتهای اروپا ۱۹۹۶ رقم خورد. او در دیدار مقابل اسکاتلند گلی تماشایی به ثمر رساند؛ گلی که با یکی از مشهورترین خوشحالیهای پس از گل تاریخ فوتبال همراه شد.
چند روز پیش از آغاز مسابقات، برخی رسانههای انگلیسی تصاویری از پل گسکوین و تدی شرینگهام منتشر کرده بودند که آنها را در یک مهمانی شبانه نشان میداد. در آن تصاویر، این دو بازیکن روی یک صندلی شبیه صندلی دندانپزشکی نشسته بودند و دوستانشان نوشیدنی را مستقیماً داخل دهان آنها میریختند. انتشار این تصاویر جنجال زیادی به پا کرد و حتی برخی روزنامهها خواستار کنار گذاشتن گاسکوئین از تیم ملی شدند.
اما پل گسکوین پاسخ منتقدان را در زمین مسابقه داد. او پس از به ثمر رساندن آن گل زیبا مقابل اسکاتلند، به سمت کنار زمین دوید، روی چمن دراز کشید و از تدی شرینگهام خواست همان صحنه معروف را این بار با ریختن آب داخل دهانش بازسازی کند. این خوشحالی، اشارهای طنزآمیز به همان حاشیه رسانهای بود و خیلی زود به یکی از ماندگارترین جشنهای پس از گل در تاریخ فوتبال تبدیل شد.
گل فوقالعاده و خوشحالی نمادین پل گسکوین به خوبی شخصیت خاص او را نشان میداد؛ فوتبالیستی که با وجود فراز و نشیبهای فراوان و مشکلات شخصی، همواره عشق و احترام هواداران فوتبال در انگلیس و سراسر جهان را با خود به همراه داشت.
۹. اریک کانتونا
اریک کانتونا دوران حرفهای فوقالعادهای را در ورزشگاه اولدترافورد سپری کرد و خیلی زود به یکی از بزرگترین اسطورههای باشگاه منچستریونایتد تبدیل شد؛ بازیکنی که هواداران این تیم تنها او را با لقب «پادشاه» میشناختند. کانتونا، با وجود چند حاشیه انضباطی در دوران بازیاش، یکی از تاثیرگذارترین بازیکنان تاریخ لیگ برتر انگلیس بود. تکنیک بالا، شخصیت خاص و توانایی او در خلق لحظات بزرگ، باعث شد نامش برای همیشه در تاریخ فوتبال ماندگار شود.
یکی از معروفترین لحظات دوران بازی او در سال ۱۹۹۶ و در دیدار مقابل ساندرلند رقم خورد. کانتونا در آن مسابقه از نزدیکی محوطه جریمه، یک ضربه چیپ فوقالعاده تماشایی زد؛ توپی که انگار برای مدت طولانی در هوا معلق مانده بود، سپس به آرامی به تیر دروازه برخورد کرد و وارد تور شد.
این گل زیبا ورزشگاه اولدترافورد را به مرز انفجار رساند، اما واکنش کانتونا چیزی کاملاً متفاوت بود. او پس از گل، بدون هیجان اضافی به آرامی برگشت، چند لحظه به فضای اطراف نگاه کرد و سپس تنها دستانش را بالا برد؛ گویی با آرامش کامل، بزرگی لحظهای را که خلق کرده بود تأیید میکرد.
این خوشحالی خاص و آرام اریک کانتونا به یکی از نمادینترین جشنهای پس از گل تاریخ فوتبال تبدیل شد؛ حرکتی که کاملاً با شخصیت مغرور، خونسرد و متفاوت او هماهنگ بود. در سال ۲۰۱۲، این خوشحالی در مراسم انتخاب بهترینهای ۲۰ فصل لیگ برتر انگلیس، عنوان بهترین خوشحالی پس از گل را به دست آورد. همچنین همان گل زیبا نیز یکی از نامزدهای انتخاب بهترین گل تاریخ این رقابتها بود.
۱۰. ببتو
اگرچه امروزه این خوشحالی در سراسر جهان بارها تکرار شده و شاید دیگر مانند گذشته خاص و منحصربهفرد به نظر نرسد، اما نخستین بار که اجرا شد، لحظهای فوقالعاده و احساسی را رقم زد. ببتو، مهاجم مشهور برزیلی، خالق خوشحالی معروف تکان دادن دستها به شکل در آغوش گرفتن نوزاد بود. او این حرکت را در جام جهانی ۱۹۹۴ پس از گلزنی مقابل هلند انجام داد.
دلیل این خوشحالی، تولد پسرش تنها سه روز قبل از آن مسابقه بود. ببتو پس از گل، دستانش را مانند مادری که کودکی را در آغوش گرفته حرکت داد تا تولد فرزند تازهاش را جشن بگیرد. چند نفر از همتیمیهایش نیز به او پیوستند و این لحظه احساسی را به یکی از تصاویر ماندگار آن جام جهانی تبدیل کردند.
اما اتفاقات خوب برای ببتو و تیم ملی برزیل به همینجا ختم نشد. او نهتنها در آن مسابقه گل زیبایی به ثمر رساند و صاحب فرزند شد، بلکه در پایان همان سال همراه با برزیل موفق شد قهرمان جام جهانی ۱۹۹۴ شود. پسر ببتو اکنون بزرگ شده و راه پدرش را در فوتبال ادامه داده است. او نیز به یک فوتبالیست حرفهای تبدیل شد و چهار بازی برای تیم ملی زیر ۲۰ سال برزیل انجام داد.
امروزه خوشحالی معروف ببتو یکی از شناختهشدهترین جشنهای پس از گل در تاریخ فوتبال است؛ حرکتی ساده اما پر از احساس که نشان داد گاهی یک خوشحالی میتواند داستانی فراتر از یک گل داشته باشد.
۱۱. روژه میلا
روژه میلا، اسطوره فوتبال کامرون، در جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا در حالی حضور داشت که ۳۸ ساله بود و به یکی از نخستین بازیکنان آفریقایی تبدیل شد که توانست در سطح بینالمللی به شهرتی بزرگ دست پیدا کند. میلا در آن رقابتها عملکردی فوقالعاده داشت. او موفق شد چهار گل به ثمر برساند و نقش مهمی در رساندن تیم ملی کامرون به مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی ایفا کند؛ اتفاقی تاریخی که باعث شد کامرون به نخستین تیم آفریقایی تبدیل شود که به این مرحله از رقابتها راه پیدا میکند.
اما چیزی که بیش از گلهایش باعث شهرت جهانی روژه میلا شد، خوشحالی خاص و نمادین پس از گل او بود. هر بار که توپ را وارد دروازه حریف میکرد، به سمت پرچم کرنر میدوید و در کنار آن، با حرکات موزون و تکان دادن باسن، یک رقص کوتاه اجرا میکرد؛ حرکتی که باعث شادی و خنده هواداران و همتیمیهایش میشد.
این جشنهای پرانرژی و خلاقانه، شخصیت متفاوت و دوستداشتنی میلا را به خوبی نشان میداد. او نهتنها با گلهایش، بلکه با شادیهای فراموشنشدنیاش، جایگاه ویژهای در قلب هواداران فوتبال پیدا کرد. خوشحالیهای معروف روژه میلا الهامبخش نسلهای بعدی بازیکنان شد و بسیاری از فوتبالیستها، از جمله رابی کین و لومانا لوالوا، از سبک او برای خلق جشنهای خاص خود الهام گرفتند.
روژه میلا یکی از جذابترین شخصیتهای تاریخ فوتبال بود؛ بازیکنی که ثابت کرد فوتبال فقط درباره نتیجه و گل نیست، بلکه درباره لحظات شادی، احساسات و خاطراتی است که برای همیشه در ذهن هواداران باقی میماند.
۱۲. مارکو تاردلی
تصویر مارکو تاردلی، هافبک افسانهای تیم ملی ایتالیا، در حال جشن گرفتن گل سرنوشتسازش در فینال جام جهانی ۱۹۸۲ مقابل آلمان غربی، به یکی از نمادینترین تصاویر تاریخ ورزش تبدیل شده است. این صحنه هنوز هم برای بسیاری از هواداران فوتبال، بهخصوص طرفداران ایتالیا، هیجانانگیز و فراموشنشدنی است.
تاردلی در آن مسابقه با یک شوت فوقالعاده با پای چپ از خارج محوطه جریمه، گل دوم ایتالیا را به ثمر رساند و نتیجه را ۲ بر صفر کرد. پس از گل، یکی از احساسیترین خوشحالیهای تاریخ فوتبال را به نمایش گذاشت؛ او در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود، مشتهایش را گره کرده بود و با فریاد «گل! گل!» به سمت نیمکت تیم ملی ایتالیا میدوید.
ایتالیا در ادامه مسابقه یک گل دیگر نیز به ثمر رساند و با پیروزی مقابل آلمان غربی، قهرمانی جام جهانی ۱۹۸۲ را جشن گرفت. اما چیزی که بیش از نتیجه در ذهن هواداران باقی ماند، واکنش احساسی و پرشور تاردلی پس از گل بود. این خوشحالی نشاندهنده اهمیت فوقالعاده جام جهانی برای بازیکنان، مربیان و هواداران فوتبال بود؛ لحظهای که تمام احساسات، تلاشها و آرزوهای یک بازیکن در یک فریاد و یک حرکت خلاصه شد.
این جشن تاریخی بعدها با نام «گریه تاردلی» شناخته شد و در کنار آن گل بزرگ، نقش مهمی در تثبیت جایگاه او به عنوان یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایتالیا داشت. خوشحالی تاردلی همچنان یکی از احساسیترین و ماندگارترین لحظات تاریخ جام جهانی به شمار میرود.
جمع بندی: ماندگارترین خوشحالیهای پس از گل در تاریخ فوتبال
خوشحالی پس از گل، یکی از جذابترین بخشهای فوتبال است؛ لحظهای که بازیکنان احساسات خود را پس از رسیدن به موفقیت نشان میدهند و گاهی یک حرکت ساده میتواند برای همیشه در تاریخ این ورزش ثبت شود. از رقصهای عجیب پیتر کراوچ و حرکات آکروباتیک لومانا لوالوا گرفته تا فریاد احساسی مارکو تاردلی و خوشحالی آرام و خاص اریک کانتونا، هرکدام از این جشنها داستانی متفاوت پشت خود دارند.
برخی بازیکنان با خوشحالیهای خود باعث خنده و سرگرمی هواداران شدند، بعضی دیگر احساسات شخصی مانند تولد فرزند، عشق به تیم یا اهمیت یک مسابقه بزرگ را به نمایش گذاشتند. همین موضوع باعث شده است که بعضی از خوشحالیهای پس از گل حتی بیشتر از خود گلها در ذهن فوتبالدوستان باقی بمانند.
بازیکنانی مانند ببتو، روژه میلا، رابی کین، رابی فاولر و امانوئل آدبایور نشان دادند که فوتبال تنها یک ورزش برای کسب نتیجه نیست؛ بلکه مجموعهای از لحظات احساسی، شخصیتهای متفاوت و خاطراتی است که نسلهای مختلف هواداران را به هم پیوند میدهد. در نهایت، بهترین خوشحالیهای پس از گل تاریخ فوتبال ثابت میکنند که یک حرکت چند ثانیهای میتواند به یک تصویر ماندگار تبدیل شود و نام یک بازیکن را برای همیشه در تاریخ فوتبال ثبت کند.















