کیلیان و سقوط از تخت پادشاهی

وقتی کیلیان تو مادرید توریست میشه!

اپیزود اول:

سند شش‌دانگ پاریس در برابر نیمکت‌های سرد برنابئو

درود به همه رفقا و همراهان همیشگی ستون حواشی تو مجله بت فوروارد. امروز می‌خوایم روی سوژه‌ای دست بذاریم که این روزها بدجوری تو اخبار ورزشی سر و صدا کرده و حسابی فضای فوتبال رو ملتهب کرده. داستان پسری که روزگاری تو فرانسه واسه خودش حکومت می‌کرد اما حالا تو پایتخت اسپانیا به چنان بن‌بستی خورده که انگار مسیر رختکن رو هم اشتباه میره. بله در مورد کیلیان امباپه حرف می‌زنیم ستاره‌ای که با رویاهای کهکشانی پا به مادرید گذاشت اما خیلی زود فهمید که تو این شهر قوانین کاملا متفاوتی حکم‌فرماست.

کیلیان

بیایید یه فلش‌بک به روزهای طلایی او تو پاری‌سن‌ژرمن بزنیم. تو پاریس کیلیان فقط یه مهاجم ساده نبود و عملا نقش مدیر اجرایی و رئیس باشگاه رو هم بازی می‌کرد. بازیکنی که به نظر می‌رسید کلید شهر رو تو جیبش داره و برای موندنش حتی مقامات سیاسی فرانسه هم وارد میدون می‌شدند. مدیرای قطری جوری باهاش رفتار می‌کردند که انگار باشگاه بدون او فردای تاریکی داره. با این پیش‌زمینه چمدون‌هاش رو بست تا تو مادرید هم تاج‌گذاری کنه اما یه حقیقت بزرگ رو فراموش کرده بود اینکه تو رئال مادرید فقط یه پادشاه وجود داره و اسمش فلورنتینو پرزه و بقیه ستاره‌ها فقط سربازهایی هستند که باید برای موفقیت تیم عرق بریزند.

نقطه اوج این داستان عجیب از زمان مصدومیت بدموقع او شروع شد. تو دنیای بی‌رحم فوتبال وقتی یه خرید جدید و گران‌قیمت مصدوم میشه معمولا شبانه‌روز تو کلینیک باشگاه می‌مونه تا تعهدش رو نشون بده و دل هواداران رو به دست بیاره. اما کیلیان تصمیم گرفت مسیر متفاوتی رو بره و تو اوج نیاز تیم بلیت ایتالیا رو رزرو کرد تا زیر آفتاب مدیترانه استراحت کنه و خستگی در کنه!

پاسخ هواداران رئال به این رفتار کوبنده و ترسناک بود. پنجشنبه شب تو جریان دیدار مقابل رئال اویدو وقتی امباپه تصمیم گرفت به عنوان یار تعویضی وارد زمین بشه با چنان سوت‌های کرکننده‌ای مواجه شد که تاریخ برنابئو کمتر به خودش دیده. هواداران رئال که قبلا به اسطوره‌های بزرگی مثل رونالدو و کاسیاس هم رحم نکرده بودند نشون دادند که تعهد و جنگندگی براشون از اسم‌های پر زرق و برق مهم‌تره. اونا بازیکنی می‌خوان که با تمام وجود برای پیراهن تیم بجنگه و چمن رو شخم بزنه نه توریستی که بعد از تعطیلات انتظار تشویق ایستاده داشته باشه.

اپیزود دوم:

معمای مهاجم چهارم و آب یخی که آربه‌لوا روی سر ستاره ریخت

اما بخش جذاب و البته کمدی ماجرا بعد از سوت پایان بازی و تو راهروهای ورزشگاه اتفاق افتاد. امباپه که حسابی از شرایط کلافه بود مقابل خبرنگاران ایستاد و ادعای عجیبی رو مطرح کرد. او با دلخوری گفت آلوارو آربه‌لوا به من گفته که تو انتخاب چهارم من برای خط حمله هستی یعنی باید بعد از وینیسیوس و ماستانتونو و گونزالو گارسیا تو صف انتظار بایستم.

شنیدن این حرف‌ها از زبون کسی که تا چند ماه پیش ترکیب تیم ملی فرانسه حول محور او چیده می‌شد واقعا عجیب و غیرقابل باوره. ستاره‌ای که مدیران برای تمدید قراردادش چک سفید امضا می‌کردند و فرش قرمز زیر پاش پهن بود حالا تو مادرید داره برای رسیدن به جایگاه سوم یا چهارم روی نیمکت ذخیره‌ها چونه می‌زنه! تصورش رو بکنید بازیکنی با این سطح از ادعا حالا باید نگران این باشه که آیا تو لیست نهایی تیم قرار می‌گیره یا باید بازی رو از روی سکوها تماشا کنه.

اما ضربه نهایی رو خود آلوارو آربه‌لوا به عنوان سرمربی موقت تیم وارد کرد. او با خونسردی کامل مقابل خبرنگاران ایستاد و گفت من اصلا چهار مهاجم تو ترکیبم ندارم که ایشون بخواد انتخاب چهارم باشه و هرگز چنین حرفی به امباپه نزده‌ام و احتمالا او صحبت‌های من رو کاملا اشتباه متوجه شده.

کیلیان

این واکنش آربه‌لوا یه پیام روشن و قاطع بود که نشون می‌داد امباپه در حال حاضر حتی تو برنامه‌های تاکتیکی کادر فنی هم جایگاه مشخصی نداره و سرمربی تیم ترجیح میده روی جوان‌های باانگیزه تمرکز کنه. تو همین روزها فضای مجازی پر از کمپین‌های هواداران خشمگین رئال شده که با میلیون‌ها امضا خواهان فروش فوری او هستند. هوادارانی که روزگاری برای اومدنش لحظه‌شماری می‌کردند حالا با حسرت از بازیکنانی مثل خوسلو یاد می‌کنند که با جون و دل بازی می‌کردند. اونا به شدت نگرانند که مبادا باشگاه درگیر یه ادن هازارد جدید شده باشه ستاره‌ای که با هیاهوی فراوان اومد اما در نهایت به یکی از گران‌ترین تماشاگران فوتبال تبدیل شد و بدون هیچ دستاوردی باشگاه رو ترک کرد.

سوت پایان: بیدار شو ستاره پاریسی

هیچ‌کس تو این کره خاکی نمی‌تونه منکر استعداد ناب و توانایی‌های شگفت‌انگیز کیلیان تو مستطیل سبز بشه. او بارها تو تورنمنت‌های بزرگ ثابت کرده که تو روزهای اوج مهارناپذیرترین مهاجم دنیاست اما باید بپذیره که رئال مادرید یه باشگاه معمولی تو یه لیگ معمولی نیست. اینجا کوره‌ایه که عیار واقعی ستارگان رو می‌سنجه و هیچ بازیکنی تحت هیچ شرایطی بزرگ‌تر از اسم باشگاه نیست.

وقت اون رسیده که حواشی و اون غرور پاریسی رو کنار بذاره و با تمرکز کامل به تمرینات برگرده تا به همه ثابت کنه که چرا جهان فوتبال سال‌ها منتظر تماشای او با پیراهن سفید مادرید بود. در غیر این صورت با این روندی که پیش گرفته شاید بهتر باشه پیش از اونکه کاملا دیر بشه به فکر رزرو بلیت بازگشت به همون شهری باشه که اونجا همه چیز بر وفق مرادش بود و کسی جرات نمی‌کرد او رو روی نیمکت بنشونه. او باید بدونه که فرصت‌ها تو برنابئو همیشگی نیستند و خیلی زود درهای خروج به روی بازیکنان بی‌انگیزه باز میشه.

تا اپیزود بعدی لبخند یادتون نره…