آرسنال با یک پیروزی تاریخی و حیاتی تو ورزشگاه آنفیلد ثابت کرد که قهرمانی فصل گذشته‌اش اتفاقی نبوده و حالا با نسخه‌ای بی‌رحم‌تر و دقیق‌تر برای دفاع از عنوان قهرمانی‌اش می‌جنگه. توپچی‌ها تو یک بازی نفس‌گیر موفق شدن لیورپول رو یک بر صفر شکست بدن تا بعد از چهارده سال (از سپتامبر ۲۰۱۲) طعم برد رو تو قلعه سرخ‌ها بچشن؛ بردی که فاصله اونا رو تو صدر جدول با رقبا بیشتر کرد و پیام روشنی برای تمام مدعیان فرستاد.
خشم و خوشحالی آرتتا بعد از پایان یک حسرت قدیمی
طلسم چهارده‌ساله
میکل آرتتا که تو آخرین برد آرسنال تو آنفیلد خودش به عنوان بازیکن تو زمین حضور داشت، بعد از بازی نتونست خوشحالیش رو پنهان کنه. او گفت: «الان به عنوان مربی حس خیلی بهتری دارم چون خیلی وقت بود که به این برد نیاز داشتیم. ما ماموریتی رو انجام دادیم که چهارده سال تو انجامش ناکام بودیم؛ بعضی از دلایل این ناکامی مشکلات روانی بود و بعضی به کیفیت و تصمیم‌گیری‌ها برمی‌گشت. بعد از باخت قبلی به لیورپول تو جام حذفی که با وجود بیست و هفت شوت شکست خوردیم، این بار می‌دونستم که باید عمیق‌تر بجنگیم و بالاخره موفق شدیم.» آرتتا همچنین از کادر پزشکی تیمش تشکر کرد و از عملکرد پرانرژی کریستوس تزولیس ستایش کرد.
زوج مرگبار رایس و هاورتز؛ گلی از دل جریان بازی
تفاوت بزرگ آرسنال تو این فصل اینه که وابستگی کمتری به ضربات ایستگاهی داره. تو دقیقه شانزده، روی اشتباه آلیسون تو پخش توپ، آرسنالی‌ها با یک واکنش سریع ضدحمله زدن. دکلان رایس با یک نفوذ عالی و ارسال پاس زمینی تماشایی، توپ رو برای کای هاورتز آماده کرد تا این ستاره آلمانی دروازه رو باز کنه. این پنجمین پاس گل رایس تو این فصل بود که جالب اینجاست هر پنج پاس از جریان بازی به دست اومده. رایس بعد از بازی گفت: «نود درصد این گل متعلق به کای بود اما مربی اول فصل به من گفت می‌تونی با این پیراهن کارهای بیشتری انجام بدی و خوشحالم که الان نتیجه‌اش رو می‌بینیم.» هاورتز هم این گل رو تقدیم به هوادارهایی کرد که چهارده سال منتظر این لحظه بودن.
رکوردی که حتی کلوپ هم باورش نمی‌شد
طلسم چهارده‌ساله
اما شاید شگفت‌انگیزترین آمار این بازی، صفر بودن شوت در چارچوب لیورپول بود! بر اساس داده‌های اوپتا، از فصل ۲۰۰۳-۲۰۰۴ تا الان و تو ۴۴۲ بازی خانگی لیورپول تو لیگ برتر، این اولین باری بود که اونا نتونستن حتی یک شوت در چارچوب حریف بزنن. آرتتا درباره این آمار عجیب گفت: «باورنکردنیه. البته تو زمین اصلا همچین حسی نداشتیم چون لیورپول بارها تا یک‌قدمی ایجاد موقعیت پیش رفت. اونا تیمی هستن که زیاد شوت می‌زنن و باید مطمئن می‌شدیم که مسیرها رو می‌بندیم. این آمار حاصل تعهد تک‌تک بازیکن‌هاست.» با درخشش ازری کونسا تو خط دفاعی و بسته شدن تمام فضاها، آرسنال تو ۹ مسابقه فقط پنج گل دریافت کرده که کمترین آمار برای یک تیم صدرنشین تو بیست و پنج سال گذشته است.
این بازی جذاب دو صحنه به شدت جنجالی هم داشت که عملکرد سیستم کمک‌داور ویدیویی (VAR) رو زیر سوال برد:
- کشیدن پیراهن ایساک: تو نیمه اول، یورین تیمبر پیراهن الکساندر ایساک رو کشید اما چون مهاجم لیورپول خودش رو روی زمین ننداخت، نه داور و نه VAR خطایی نگرفتن. آندونی ایرائولا سرمربی لیورپول بعد از بازی با عصبانیت گفت: «اگه ایساک خودش رو مینداخت صددرصد پنالتی بود و من از این به بعد به بازیکن‌هام میگم که خودشون رو بندازن!» کارشناس‌هایی مثل کرگر، رایت و نویل هم معتقد بودن که این یک پنالتی واضح بود و ایساک نباید حتما برای گرفتن حقش تمارض می‌کرد.
- درگیری مادوئکه و مک‌آلیستر: تو اواخر نیمه دوم، نونی مادوئکه و الکسیس مک‌آلیستر با هم سر به سر شدن و هافبک آرژانتینی به شکل عجیبی خودش رو روی زمین انداخت تا از حریف اخراجی بگیره. اما VAR بعد از بررسی، فریب این تمارض رو نخورد و به جای مادوئکه، به خود مک‌آلیستر کارت زرد داد. گری نویل این حرکت مک‌آلیستر رو «شرم‌آور» توصیف کرد و کرگر هم از تصمیم هوشمندانه داور و VAR برای اخراج نکردن مادوئکه تمجید کرد.
