سلام به رفقای گل و پایهثابتهای ستون حواشی مجله بت فوروارد. آقا ما گفتیم جام جهانی با این فرمت جدید ۴۸ تیمی و اون افتتاحیه پر زرق و برقش با حضور شکیرا، آندرهآ بوچلی و سلما هایک قراره یه فستیوال صلح و دوستی باشه؛ اما ظاهراً بازیکنای مکزیک و آفریقای جنوبی تو رختکن به جای تاکتیکهای فوتبالی، فنون رزمی بروسلی رو مرور کرده بودن. دیشب تو استادیوم تاریخی آزتکا به جای یه بازی فوتبال تماشاگرپسند، شاهد یه جشنواره کارت قرمز بودیم که قشنگ رکورد خشونت رو تو همون نود دقیقه اول جابهجا کرد.
سه اخراجی مستقیم؛ مورتال کامبت به جای فوتبال
جشنواره کارت قرمز
برای اینکه عمق این جشنواره کارت قرمز رو درک کنید، فقط کافیه یه آمار عجیب رو با هم مرور کنیم: تو کل مسابقات جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، از روز اول تا فینال، سرجمع فقط ۴ تا کارت قرمز از جیب داورها بیرون اومد. اما دیشب تو همون بازی افتتاحیه، داور ۳ بار کارت قرمز مستقیم داد! یعنی تو تاریخ جام جهانی بیسابقه بوده که یه بازی افتتاحیه اینقدر تلفات داشته باشه و بازیکنا بدون گرفتن کارت زرد دوم، مستقیماً با کارت قرمز اخراج بشن.
بیایید ببینیم ستارههای خشنِ این جشنواره کارت قرمز کی بودن:
- اسففلو سیتول (آفریقای جنوبی): اوایل نیمه دوم بود که این بازیکن تصمیم گرفت برایان گوتیرز مکزیکی رو لبه محوطه جریمه با خاک یکسان کنه. نتیجه؟ یه قرمز مستقیم و بلیت یکطرفه به رختکن.
- تمبا زوانه (آفریقای جنوبی): این یکی دیگه قشنگ اعصاب نداشت! تو دقیقه ۸۴، داور رفت سراغ سیستم VAR و دید جناب زوانه یه کشیده آبدار خوابونده تو صورت روبرتو آلواردو! داور هم بدون معطلی کارت قرمز رو گذاشت کف دستش.
- سزار مونتس (مکزیک): مکزیک ۲ بر صفر جلو بود و بازی داشت تموم میشد، اما مونتس تو وقتهای تلفشده انگار دوست نداشت از این جشنواره کارت قرمز جا بمونه؛ برای همین خولیسو مودائو رو خشن درو کرد تا تیم میزبان هم سهمیه اخراجیش رو پر کنه.
این حجم از خشونت تو یه بازی، قشنگ خاطره اون دیدار افسانهای و خشن پرتغال و هلند تو جام جهانی ۲۰۰۶ (معروف به نبرد نورنبرگ با ۴ اخراجی) رو زنده کرد. هواداران ۸۰ هزار نفری حاضر تو استادیوم به جای دیدن پاسکاریهای چشمنواز، بیشتر شاهد تکلهای دوپا و دعواهای فیزیکی بودن.
فوتبال زیر سایه دعوا؛ بازگشت دراماتیک خیمنز
جشنواره کارت قرمز
البته از حق نگذریم، وسط این جشنواره و بزنبزنها، یه کم هم فوتبال بازی شد. مکزیکیها که بعد از افتضاح حذف تو مرحله گروهی جام جهانی قبلی بدجوری تحت فشار بودن، تونستن با گلهای جولیان کوئینونز (دقیقه ۹) و رائول خیمنز (دقیقه ۶۶) آفریقای جنوبی رو ۲ بر ۰ شکست بدن.
گل خیمنز قشنگ یه سکانس دراماتیک و احساسی بود. مهاجمی که سال ۲۰۲۰ تو لیگ برتر انگلیس جمجمهاش خرد شد و تا پای مرگ رفت، دیشب با همون محافظ سر معروفش یه گل با ضربه سر زد تا به دومین گلزن برتر تاریخ تیم ملی مکزیک تبدیل بشه و با ۴۶ گل کنار خارِد بورگتی افسانهای بایسته.
واکنش مربیها بعد از این جنگ جهانی هم در نوع خودش جالب بود. خاویر آگیره (سرمربی مکزیک که خودش تو جام جهانی ۸۶ بازیکن تیم ملی بوده) با یه پوزخند گفت: «بهشون گفتم بازی افتتاحیه تو خونه چقدر فشار داره، اما اونا جوونن و باید خودشون این استرس رو تجربه میکردن.» از اون طرف، هوگو بروس (سرمربی آفریقای جنوبی) که حسابی از دست بازی فیزیکی شاکی بود، گفت: «سطح این بازی خیلی بالاتر از چیزی بود که قبلاً تجربه کرده بودیم. ما جلوی یه مکزیک ناامید و وحشتزده بازی کردیم»
خلاصه رفقا، اگه همون بازی اول با این جشنواره کارت قرمز و دعوای تمامعیار تموم شده، خدا به داد بقیه این تورنمنت ۴۸ تیمی برسه. ظاهراً تو این جام قرار نیست فقط ساق پاها تو زمین چمن کار کنه؛ باید منتظر باشیم ببینیم کی زودتر اون یکی رو ناکاوت میکنه.
تا یه بمب خبری دیگه، فرمهاتون برنده و ایام به کام
