روایت همراهی جامعه ورزشی در انقلاب ملی ۱۴۰۴
توی این سالها و بهخصوص در جریان تحولات اخیر، چهرهها و سلبریتیهای زیادی از اقشار مختلف کنار مردم ایستادن و از خواستههاشون حمایت کردن. البته خب، واقعیت تلخی هم هست که متأسفانه سلبریتیهایی رو هم داشتیم که یا سکوت کردن، یا با مردم همراه نشدن و حتی یه عدهشون هم سمت حکومت ایستادن. یا بهتر بگیم سمت اشتباه تاریخ ایستادن و حافظه جمعی ملت ایران این رو فراموش نمیکنه.
اما تو این ستون چون همیشه از دنیای ورزش میگیم، رفتیم سراغ ورزشکارای باغیرتی که انتخاب کردن صدای مردم باشن؛ قهرمانهایی که با وجود فشارهای حکومت، مدالهای فلزی رو با مدال شجاعت عوض کردن و یه عدهشون هم توی این مسیر جاویدنام شدن. با احترام به تمامی این دلاوران، اگه نامی در این مطلب از قلم افتاده، عذرخواهی می کنیم؛ چرا که تعداد همراهان واقعی مردم و جانبرکفان میهن بسیار فراتر از گنجایش این کلماته.
اپیزود اول:
جاویدنامان؛ ستارههایی که در آسمان ایران ماندگار شدند
توی انقلاب ملی دیماه ۱۴۰۴، سرکوب حکومت خیلی شدید بود و خیلی از جوونهای ورزشکار ما که توی اوج دوران حرفهای یا نوجوونیشون بودن، هدف شلیک مستقیم قرار گرفتن و برای همیشه جاویدنام شدن.
مسعود (مهدی) ذاتپرور: قهرمان بینالمللی ۳۹ ساله بدنسازی که در ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات رشت با شلیک مستقیم گلوله جان عزیزش را از دست داد.
علی ایازی: فوتبالیست ۱۹ ساله تیمهای پایه سپاهان که ۱۸ دی ۱۴۰۴ در اصفهان هدف شلیک نیروهای حکومتی قرار گرفت.
محمدحسین پرنون: بوکسور ۱۵ ساله اهل خرمآباد، در جریان انقلاب ملی ایرانیان علیه جمهوری اسلامی، عصر روز پنجشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴، در محله ماسور در خرمآباد با شلیک مستقیم نیروهای سرکوب کشته شد.
هادی فروغ: بسکتبالیست باسابقه و مربی ورزشی که مدرک فوقلیسانس تربیت بدنی از دانشگاه شهید بهشتی داشت. هادی که سابقه قهرمانی در مسابقات دانشگاهی رو هم در کارنامه داشت، در جریان انقلاب ملی ۱۴۰۴ در روز ۱۸ دی هدف شلیک نیروهای سرکوبگر قرار گرفت و جاویدنام شد.
نادر مولوی: فوتبالیست ۱۸ ساله تیم «حامی تهران» و از هواداران دوآتیشه استقلال. نادر در ۱۹ دی ۱۴۰۴ توی شهرری با شلیک مستقیم کشته شد.
پارسا لرستانی: کشتیگیر ۱۵ ساله و قهرمان نوجوانان اهل خرمآباد. پارسا در ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶) توسط تکتیرانداز حکومتی هدف قرار گرفت و جانش رو فدای آزادی کرد.
شاهین آذرآتش: ورزشکار ۲۷ ساله و هوادار استقلال که ۱۸ دی ۱۴۰۴ توی آستانه اشرفیه با اصابت گلوله به شکم جاویدنام شد. روی مزارش هم به نشانه عشقش، لوگوی استقلال رو حک کردن.
پدرام خالویی: نوجوان ۱۵ ساله و بازیکن تیم فوتبال «سپاهان نوین» که ۱۹ دی ۱۴۰۴ در اصفهان هدف گلوله نیروهای سرکوبگر قرار گرفت.
امیرمحمد کوهکن: مربی و داور باسابقه فوتسال در نیریز فارس که در ۱۲ دی ۱۴۰۴ با شلیک مستقیم به قلب، جانش رو از دست داد.
عرفان بزرگی: قهرمان مچاندازی در استان فارس، در جریان اعتراضات مردم مرودشت ۱۲ دی ۱۴۰۴ با شلیک مستقیم نیروهای سرکوب کشته شد. عرفان بزرگی فهرمان مچ اندازی (دست چپ_ دست راست) در استان فارس بود.
احمد خسروانی: بسکتبالیست ۲۱ ساله، عضو تیم «فرزان شمیران» و دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف. احمد که جایزه برترین بازیکن لیگ تهران در سال ۱۴۰۴ رو برده بود، در ۱۸ دیماه با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی در تهران جاویدنام شد.
شاهین آذرآتش: ورزشکار ۲۷ ساله و هوادار استقلال که ۱۸ دی ۱۴۰۴ توی آستانه اشرفیه با اصابت گلوله به شکم جاویدنام شد. روی مزارش هم به نشانه عشقش، لوگوی استقلال رو حک کردن.
ایمان بهداری: مربی باسابقه فوتبال پایه در اراک که ۱۹ دی ۱۴۰۴ با ضربات باتوم و شلیک تیر جنگی به قتل رسید.
مجید جلیلیان: ورزشکار و بدنساز ۳۹ ساله در جریان انقلاب ملی ایرانیان روز ۱۹ دی ۱۴۰۴ در بلوار اشرفی اصفهانی تهران با شلیک تیر جنگی توسط نیروهای سرکوب کشته شد.
قهرمانان مردمی ایران
اپیزود دوم:
حامیان و ایستادگان؛ ورزشکارانی که صدای انقلاب ملی شدند
در جریان انقلاب ملی ۱۴۰۴، خیلی از ورزشکارای شاخص و ملیپوش، چه در داخل و چه در خارج، با مردم همصدا شدن و به سرکوبها اعتراض کردن.
علیرضا فغانی: داور مشهور و بینالمللی که به قطع اینترنت و سرکوبها اعتراض کرد و نوشت که اینترنت قطع شده اما صداها هنوز شنیده میشه.
مهدی مهدویکیا: کاپیتان سابق تیم ملی که از مجامع بینالمللی خواست جلوی خاموش شدن صدای مردم ایران رو بگیرن.
سروش رفیعی: کاپیتان و ستاره پرسپولیس که با شجاعت از اعتراضات و انقلاب ملی حمایت کرد و فاش کرد که بازیکنان در این مدت تحت فشار و اجبار برای بازیهای لیگ به میدون رفتن. این افشاگری او باعث حملات تند رسانههای حکومتی و مجریانی مثل میثاقی شد، اما سروش ترجیح داد کنار مردم بمونه.
اشکان دژاگه: ستاره سابق تیم ملی که با انتشار استوریهایی به قطع اینترنت و کشتار معترضان اعتراض کرد.
غزل مرشدی: بازیکن تیم فوتبال زنان پالایش گاز ایلام، در حمایت از اعتراضات مردم، با انتشار تصویری نوشت: «حاضرم بعدی باشم، ولی آخری باشم.»
روژین تمریان: بازیکن تیم فوتبال زنان خاتون بم، در حمایت از مردم اخباری از زخمیها و کشتهشدههای شهروندان در ملکشاهی در ایلام، در جریان اعتراضات منتشر کرد.
نسترن مقیمی: بازیکن استقلال و ملیپوش فوتسال زنان ایران ، با انتشار تصویری از نشستن یک معترض در برابر نیروی سرکوب، نوشت: «رنج شجاعتی میسازد که مثالزدنی نیست.»
مهدی قایدی: این ستاره تکنیکی فوتبال ایران با انتشار تصاویری از مقاومت مردم، از معترضان و مردم شجاع وطن حمایت کرد و اونا رو پاره تن خودش دونست.
علیرضا جهانبخش و مهدی طارمی: کاپیتانهای اول و دوم تیم ملی فوتبال که در سیامین روز انقلاب ملی (بهمن ۱۴۰۴) به کمپینهای اینستاگرامی در یادبود کشتهشدگان پیوستن و به قتلعام مردم واکنش نشون دادن و از مردم حمایت کردن.
اپیزود سوم:
خداحافظی با تیم ملی؛ وقتی پیراهن مردم باارزشتر شد
تعداد زیادی از ورزشکارا و مربیها در اعتراض به کشتار مردم و سرکوبهای وحشیانه حکومت، از تیمهای ملی یا مسئولیتهای خودشون استعفا دادن یا انصراف دادن.
مهلا محروقی: ملیپوش ۲۳ ساله پرتاب دیسک و رکورددار ایران. مهلا در ۱۴ بهمن ۱۴۰۴ در اعتراض به سرکوب و کشتار معترضان، با انتشار پیامی شجاعانه از تیم ملی دوومیدانی و تمامی رقابتهای ورزشی خداحافظی کرد و نوشت که شجاعت واقعی یعنی ایستادن در زمان درست.
نوید طاهری: بازیکن تیم ملی هاکی ایران. نوید در ۱۹ بهمن ۱۴۰۴ در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد که به خاطر شرایط کشور و قتلعام مردم، دیگه نمیتونه ادامه بده و از هاکی باشگاهی و تیم ملی خداحافظی کرد.
زهرا علیزاده: بازیکن تیم ملی فوتبال زنان که به عنوان اولین ورزشکار زن در جریان انقلاب ملی، به نشانه همدلی با رنج مردم از تیم ملی خداحافظی کرد.
کوثر کمالی: بازیکن تیم فوتبال زنان که او هم اعلام کرد زمانی که دل زخمی و روح خسته است، فوتبال دیگه نمیتونه پناهگاه باشه و از تیم ملی کنار کشید.
محمد امینی و بهنام یخچالی: ستارههای بسکتبال ایران که در اعتراض به کشتار مردم از همراهی با تیم ملی انصراف دادن.
تیم ملی بیسبال: ۶ عضو این تیم بعد از کشته شدن همتیمیشون احمد رمضانزاده، به صورت دستهجمعی از حضور در مسابقات انصراف دادن.
علیرضا استاد حاجی (ظرفچی): سرداور و رئیس کمیته داوران «مردان آهنین» و مربی تیم ملی که با انتشار ویدئویی بغضآلود، در حمایت از مردم و اعتراض به قتل مسعود ذاتپرور از تمامی سمتهای خود استعفا داد.
حمیدرضا فرهادی: مربی تیمهای ملی کاراته که در اعتراض به قتلعام مردم استعفا داد و گفت دیگه توان ادامه این مسیر رو نداره.
محمد رحیمی: عضو تیم ملی شمشیربازی ایران که پس از کشتار مردم از تیم ملی کنارهگیری کرد.
نیلوفر میرکریمی: داور فوتسال که در حمایت از مردم از داوری کنارهگیری کرد.
قهرمانان مردمی ایران
اپیزود چهارم:
بازداشت، شکنجه و فشار؛ بهای همراهی با مردم در ۱۴۰۴
خیلی از ورزشکارا هم به خاطر همین حمایتها به شکل وحشیانه بازداشت شدن و تحت فشارهای شدید امنیتی هستن.
هانیه شریعتی: ورزشکار تکواندو و ژیمناستیک که به خاطر اجرای حرکات ورزشی بدون حجاب در خیابانهای تهران بازداشت شد.
امیرحسین قادرزاده: فوتبالیست ۱۹ ساله تیم سپاهان در جریان اعتراضات ۱۸ دیماه بر اثر شلیک نیروهای سرکوبگر، هدف گلولههای ساچمهای قرار گرفته بود. مأموران لباسشخصی وقتی تو تفتیش بدنی متوجه آثار ساچمه تو بدنش شدن، او رو ۱۹ دی تو خونهش بهصورت وحشیانه در رشت بازداشت کردن و با خطر اعدام روبروست.
علیرضا نجاتی: فرنگیکار و دارنده مدال برنز جهان که ۱۹ دی ۱۴۰۴ به شکلی وحشیانه تو قم بازداشت شد.
جاسم ویشکایی: اسطوره کاراته جهان که در ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ در انزلی بازداشت شد و گزارشها از احتمال شکنجهاش خبر میدن.
صالح محمدی: کشتیگیر ۱۹ ساله تیم ملی که ۲۵ دی ۱۴۰۴ بازداشت شد و با اتهامات سنگین و خطر اعدام روبروست.
محمدحسین خورشیدوند: کیکبوکسر ۱۵ ساله که شبانه از خونهاش در کهریزک ربوده شد و به قرنطینه کانون اصلاح و تربیت منتقل شد.
اپیزود پنجم:
غولهای وفاداری؛ اونایی که همیشه سمت مردم موندن
در آخر باید از اون بزرگانی بگیم که نه فقط در اتفاقات اخیر انقلاب ملی ایرانیان، بلکه از همون سال ۱۴۰۱ (انقلاب زن زندگی آزادی) و قبلتر تا الان (بهمن ۱۴۰۴) با تمام وجود، همیشه با غیرت و شجاعت پای مردمشون ایستادن. اینا کسایی هستن که ثابت کردن منش پهلوانی هنوز زندهست.
رسول خادم: پهلوان واقعی کشتی ایران که با حضور مداوم تو مناطق محروم مثل سیستان و بلوچستان و نوشتن یادداشتهای تند علیه مقامات، به نماد «تختی زمانه» تبدیل شده و هزینههای زیادی هم داده.
علی دایی: شهریار فوتبال ایران که همیشه کنار مردم موند. به خاطر این همراهی، کسبوکارهای علی دایی پلمب شد، پاسپورتش توقیف شد و حتی خانوادهش رو از وسط پرواز پیاده کردن، اما او هیچوقت عقبنشینی نکرد.
علی کریمی: اسطوره فوتبال ایران که با القابی مثل «جادوگر» و «مارادونای آسیا» شناخته میشه، تو سالهای اخیر نقشی فراتر از یه ورزشکار داشته و با وجود همه فشارها، بهعنوان یکی از چهرههای شاخص و تأثیرگذار، همیشه کنار مردم ایستاده.
وریا غفوری: کاپیتانی که همیشه از حقوق مردم و اقلیتها دفاع کرد. بازداشت شد، از فوتبال کنار گذاشته شد و حتی کافهاش هم در دیماه ۱۴۰۴ پلمب شد، اما حمایت مردم رو با هیچی عوض نکرد.
کریم باقری: آقا کریم طی این سالها با ایستادگی صریح کنار مردم و دفاع از حقوق معترضان، نشون داد که پهلوان واقعی در روزهای سخت پشت ملت رو خالی نمیکنه. او با وجود فشارهای سنگین صدای حقطلبی مردم موند و ثابت کرد که اعتبارش ریشه در همبستگی با ملت داره نه تایید قدرت.
سالار غلامی: کاپیتان سابق تیم ملی بوکس و قهرمان آمریکای شمالی. سالار از همون ابتدا با تشکیل کمپینها و حضور در نشستهای بینالمللی، رسماً خودش رو سرباز ایران نامیده و صدای بلند معترضان در خارج از کشور بوده.
مرور این مطلب نشون میده که جامعه ورزشی ایران، انسانهای بزرگ و باشرف زیادی داره که برخلاف یه عده که سمت حکومت ایستادن، با تمام وجود و غیرت، سمت درست تاریخ رو انتخاب کردن.
تا اپیزود بعدی به امید آزادی…
