دیشب هوای شهر لندن یه جور عجیبی خفهکننده و سنگین بود. نه به خاطر اون مه و بارون همیشگی انگلیس بلکه به خاطر دود ناشی از سوختن آرزوهای هزاران هوادار قرمزپوشی که دوباره تو یه قدمی بهشت پرت شدن تو قعر جهنم! درود به همه رفقای پایه و خوره فوتبال ستون حواشی تو مجله بت فوروارد. ما گفتیم امسال دیگه سال توپچیهاست و بالاخره برای اولینبار دستشون به یه جام گنده اروپایی میرسه، اما انگار دیانای این باشگاه با واژه «حسرت» گره کور خورده. امروز قراره بریم سراغ ترندترین سوژه شبکههای اجتماعی؛ ماجرای تیمی که دیشب تو فینال لیگ قهرمانان اروپا دوباره نا موفق بود و پسری که انگار کائنات قسم خوردن نذارن تو فینالها لبخند بزنه. بله، پرونده طلسم آرسنال و بدشانسیهای سریالی بوکایو ساکا که کل اینترنت رو منفجر کرده!
کمدی تلخ مجازی؛ چلسی و تاتنهام پاپکورن میخورند
طلسم آرسنال
وقتی سوت پایان فینال دیشب زده شد و آرسنال جام نقرهای رو دستیدستی تقدیم حریف کرد، قبل از اینکه بازیکنای این تیم فرصت کنن روی چمن اشک بریزن هوادارای چلسی و تاتنهام تو توییتر بساط عروسی راه انداختن. هشتگهای مربوط به طلسم آرسنال تو کمتر از نیم ساعت ترند یک دنیا شد. رقبای لندنی که کل فصل رو زیر سایه فوتبال چشمنواز تیم میکل آرتتا بودن، دیشب با انواع و اقسام میمها از خجالت توپچیها دراومدن.
یکی نوشته بود: «آرسنال دقیقا مثل اون شاگرد درسخون کلاسه که کل سال تحصیلی درس میخونه، ولی صبح روز کنکور خواب میمونه» یکی دیگه هم عکس ویترین خالی افتخارات اروپایی آرسنال رو گذاشته بود و زیرش با یه طنز بیرحمانه زده بود: «بعضی چیزا تو این دنیا هیچوقت عوض نمیشن!» این حجم از کلکل و نمک پاشیدن روی زخم آرسنالیها نشون میده که تو فوتبال جزیره، اگه تو بزنگاههای بزرگ کم بیاری و جام نیاری، باید پیه این تحقیرهای مجازی رو حسابی به تنت بمالی.
سندروم فینالها؛ پسری که با جامها قهر است
طلسم آرسنال
اما از شوخیهای بیرحمانه رقبا که بگذریم، تلخترین و تاریکترین تراژدی دیشب فقط یه اسم داشت: بوکایو ساکا. پسر محجوب و ستاره بیچونوچرای لندنیها که انگار تو فینالها یه سنگینی عجیب رو دوشش حس میکنه. بیاید فکتها رو یه مرور سریع بکنیم؛ فینال یورو ۲۰۲۰ تو ومبلی و اون پنالتی لعنتی که جلوی دوناروما از دست داد تا ایتالیا قهرمان بشه. فینال یورو ۲۰۲۴ تو برلین که جلوی اسپانیا مغلوب شدن و دستش به جام نرسید. همین امسال هم تو فینال جام اتحادیه انگلیس که باز هم تو گام آخر کم آوردن. و حالا دیشب… تداوم طلسم آرسنال تو دومین فینال بزرگ و دومین حسرت مطلق!
دیدن تصویر ساکا که دیشب با چشمهای خیس و خیره به آسمون روی چمن افتاده بود، حتی دل سنگ رو هم آب میکرد. تو لحظاتی که تیم به جادوی ساقهای او نیاز داشت، بخت باهاش یار نبود. این حجم از بدشانسی برای بازیکنی تو این سطح واقعا بیانصافیه. انگار کائنات دست به دست هم دادن تا این استعداد ناب طعم شیرین قهرمانی تو یه فینال بزرگ رو نچشه. خیلی از رسانههای معتبر دیشب با انتشار عکس او تیتر زدن: ساکا، پادشاهی بدون تاج و تخت.
زنگ خطر برای پروژه آرتتا؛ زیبا اما دستخالی
این ادامه پیدا کردن شکست تو اروپا، فقط یه باخت ساده تو یه بازی نبود؛ یه زنگ خطر کرکننده برای میکل آرتتا بود. هیچکس منکر این نیست که آرتتا از یه تیم از هم پاشیده و بیروح، یه ماشین فوتبال جذاب ساخته. اونا تو زمین قشنگترین پاسکاریها رو میکنن، اما یادمون نره که فوتبال مسابقه ژیمناستیک نیست که به حرکات نمایشی و زیبا نمره بدن. اینجا آخر فصل فقط تیمی رو میشناسن که جام رو برده بالا.
مدیرای آرسنال حالا باید یه فکر اساسی به حال «ذهنیت برنده» تیمشون تو بازیهای بزرگ بکنن. اونا به بازیکنایی نیاز دارن که تو شبهای پراسترس اروپا، بتونن اون هیولای ذهنی ترس از باخت رو بکشن. توپچیها دیگه نمیتونن فقط به لقب «تیم قابل احترام» دلخوش باشن. وقتشه که یاد بگیرن چطور باید تو فینالها بیرحم باشن وگرنه سرنوشتشون همیشه همین مبلهای راحتی و نگاه کردن به جشن قهرمانی بقیه است.
مراقب باشید تیمتون سوژه بعدی ما نشه!
