اپیزود اول:
نیمار جان، اول سنگاتو با خودت وا بِکَن بعد فیگورِ قهرمانی بگیر!
درود به همه برو بچ همیشگی ستون «حواشی». امروز میخوایم درباره اعجوبهای صحبت کنیم که اگه نصفِ وقتی که صرفِ انتخاب مدل مو و ست کردن لباسش با تیاگوئینیو (همون رفیق خوانندهاش) میکرد رو صرف تمرین حرفهای کرده بود، الان ویترین افتخاراتش از انبار جامهای خفنترین تیمها هم شلوغتر بود. بله، صحبت از نیمار جونیوره؛ بازیکنی که انگار رباط صلیبیش رو با چسب رازی چسبوندن و هر بار که میخواد یه دریبل خاص بزنه، باید قبلش با اورژانس هماهنگ کنه!
مثلثی که ضلعش کج شد!
یادتون هست اون زمانی که تو بارسلونا، مثلث MSN (مسی، سوارز، نیمار) خواب رو از چشم مدافعای لالیگا و اروپا گرفته بود؟ اون روزها نیمار جوری دریبل میزد که انگار توپ به پاش چسبیده. اما یهو فیلش یاد هندستون کرد یا بهتره بگیم یاد برج ایفل کرد. رفت پیاسجی که بشه «نفر اول». نیمار داداش عزیز، اونجا شاید نفر اول شدی، ولی بیشتر نفر اول لیست مصدومان بودی!
نیمار و. جام جهانی ۲۰۲۶
پاریسنژرمن واقعا تیم بزرگیه، اما قبول کن که رفتنت تو اون مقطع زمانی از بارسا شاید یه اشتباه بزرگ بود مثل این بود که بنز کروک رو بفروشی و با پولش بری یه قایق تفریحی بخری که رو خشکی ازش استفاده کنی!
وعده سرِ خرمن یا گلِ فینال؟
رفقا حالا نیمارِ عزیز تازه از زیر تیغ جراحی «رودریگو لاسمار» ((پزشک خستگیناپذیر تیم ملی برزیل که احتمالاً عکس نیمار رو روی دیوار اتاقش زده و زیرش نوشته: منبع درآمد من!) بیرون اومده، تو کنسرت رفیق جینگش، خواننده معروف تیاگوئینیو میکروفون رو گرفته و گفته: «اگه به فینال جام جهانی ۲۰۲۶ برسیم، قول میدم گل بزنم و جام رو به برزیل برگردونیم.»
نیمار جان، قربون اون تکنیکِ ناب و استایلِ خاصت، برادرِ من، شما فعلاً قول بده وقتی از روی مبل بلند میشی صدایی از زانوت نیاد، گل زدن تو فینال پیشکش! شما از سپتامبر ۲۰۲۳ تا الان رنگ پیراهن زرد سلسائو رو تو بازی رسمی ندیدی، اون وقت چطور میخوای تو فینال جام جهانی گل بزنی؟ اصلاً تا اون موقع آنچلوتی بنده خدا از دست این مصدومیتای تو دق نکنه خوبه.
اپیزود دوم:
حرفهایگری؛ حلقه گمشده پسرِ سانتوس
رفقا مشکل نیمار تقریبا میشه گفت هیچوقت فنی نبوده و نیست. اون حتی با یه پا هم از خیلی از بازیکنا بهتره. مشکل اینجاس که انگار نیمار، فوتبال رو به چشم یه «سرگرمی بین دو تا پارتی» میبینه! ۳۰ تا جام برده، از لیبرتادورس گرفته تا چمپیونزلیگ، ولی همیشه این حسرت با هوادراری او هست که اگه کمی، فقط یه ذره شبیه به کریس رونالدو زندگی میکرد، الان احتمالاً چند تا توپ طلا توی کتابخونهش داشت. اما نیمار ترجیح داد به جای رژیم غذایی خوب و تمرین حرفهای، وقتش رو روی تخت فیزیوتراپی یا در حال لایو گرفتن تو اینستاگرام و پارتی بگذرونه که اشکالی هم نداره نمیخوایم برای زندگی آدما تعیین تکلیف کنیم رفقا، فقط میگیم کاش یه ذره به فوتبال هم که انقد توش استعداد داشت فکر میکرد. الهلالیها هم که چند سال پیش اون همه هزینه هنگفت کردن فکر کردن الماس خریدن، نگو الماسشون از شیشه هم شکنندهتر بود!
نیمار و گل فینال در جام جهانی ۲۰۲۶
نیمار جان داداش، ما میگیم زیاد هم نباید تو زندگی سخت بگیریم و خیلی وقتا به تفریح نیاز داریم ولی برادر من بیا و کمی جدی باش! پسر دوستداشتنی برزیل، ما همه میدونیم که تو هنوز هم اون جادوی برزیلی رو تو پاهات داری. دیدیم که چطور تو هفتههای آخر برای نجات سانتوس از سقوط، با مینیسک پاره بازی کردی و غیرت به خرج دادی.
پس معلومه که اگه بخوای، میتونی. اما رفیق، جام جهانی جای اما و اگر نیست. اونجا باید بدنت مثل صخره محکم باشه، نه مثل ژله که با یه تنهِ مدافعای تنومند، سه ماه خونهنشین بشی. تو اول سنگاتو با خودت وا بِکَن به جای وعدههای فضایی، قول بده که حرفهای تمرین کنی، به موقع بخوابی و کمتر به حواشی برسی.
هوادرارای برزیل، سلسائو رو با تو دوست دارن، ولی نیماری که تو زمین باشه، نه نیماری که با عصا تو جایگاه ویژه نشسته و برای دوربینا دست تکون میده.
ختم کلام؛ جام جهانی ۲۰۲۶ نزدیکه. کارلو آنچلوتی منتظره تا تو رو تو اوج ببینه. برزیل بعد از ۲۴ سال انتظار، تشنه قهرمانیه و تو تنها کسی هستی که میتونی اون رقص معروف سامبا رو به بهترین شکل ممکن تو زمین اجرا کنی. پس بیا و برای یه بار هم که شده، به جای اینکه تیتر یکِ مجله مد و فشن باشی، بشو همون هیولایی که همه ازش میترسیدن.
گل فینال پیشکش، فقط لطفاً سالم به مسابقات برس! هوادارای برزیل هنوز هم دوستت دارن، حتی اگه رباطت رو با چسب دوقلو چسبونده باشی!
تا ایپزود بعدی لبخند یادتون نره…
